judicarius

judicarius [LL] , of a judge or a court of law. praetorium, domus ~ia GlC P 622; 799 insuper et in aliis legebam canonibus apostolicam sedem ~iam esse, non judicandam Alcuin Ep. 179; 801 in sede ~ia sedentem Ib. 234; nomium sedentem in civili [l. curuli] i. e. ~ia sella J. Waleys Commun. 1. 2. 2; a generali concilio—quod etiam super papam hereticum habet ~iam potestatem Ockham Pol. I 60.