judicativus

judicativus [LL] 1 judicative, of the making of judgement. noticia causanda in angelo quedam est apprehensiva et quedam ~a Ockham Quodl. 42; alius actus potest dici ~us, quo intellectus non tantum apprehendit objectum sed etiam illi assentit vel dissentit Id. Sent. prol. 16; cum ‥ secundum Aristotelem ibidem bellatores constituendi sunt in juvenili etate, quando viget fortitudo, consiliativi et ~i in provecta etate, quando viget prudencia, sed honorabilissimi viri in ultima etate Wycl. Civ. Dom. IV 436. 2 decisive, of the making of prognosis. creticorum dierum alii sunt indicativi, alii ~i. indicativi sunt illi dies in quibus indicia future crisis apparent, ut 4, 7, 17; ~i sunt illi dies in quibus fit crisis, ut 4, 9, †14 [l. 19] Bacon IX 203; astronomie vulgate ‥ hec pars ~a habet quatuor radices principales seu scientias secretas Id. Maj. II 216.