About

Menu

lacrimo

lacrimo, to shed tears, weep

Frieze-Dennison Vergil

lacrimō, āvī, ātus, 1, n. and a.: to shed tears, weep, 1.459. (lacrima)

Could not find lacrumans in Logeion dictionaries.

lacrumans Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular of lacrimo

See lacrumans in Morpho

lā̆crĭmo (arch. lacrŭmo; not lacry-), āvi, ātum, 1, v. n., and lacrĭmor, ātus, 1, v. dep. [lacrima], to shed tears, to weep (syn.: fleo, ploro; class.).
  • I Lit.
          • α Form lacrimo: ne lacruma, patrue, Plaut. Poen. 5, 4, 19 (1192): nequeo quin lacrumem, Ter. Hec. 385: te lacrimasse moleste ferebam, Cic. Att. 15, 27, 2; id. Tusc. 1, 39, 93: lacrumo gaudio, Ter. Ad. 409: quid tu igitur lacrumas? id. Hec. 355: lacrumo, quae posthac futura'st vita, id. ib. 405: ecquis fuit quin lacrimaret? Cic. Verr. 2, 5, 46, § 121: quia oculi sunt tibi lacrumantes, eo rogavi, Plaut. As. 3, 3, 30 (620): flentes, lacrumantes, Enn. ap. Diom. p. 442 P. (Ann. v. 107 Vahl.); cf. id. ap. Prisc. p. 824 P. (Ann. v. 175 id.): oculis lacrimantibus, Cic. Sest. 69, 144: multa super nata lacrimans, Verg. A. 7, 358.—Impers. pass.: lacrimandum est, Sen. Ep. 63, 1.—
          • β Form lacrimor (post-class.), Hyg. Fab. 126; Tert. Poen. 9; Cael. Aur. Acut. 1, 3, 35; 2, 10, 71; Vulg. Tob. 7, 19 al.—
    • B Act., to beweep, bewail, lament a thing (very rare): num id lacrumat virgo? Ter. Eun. 829; cf.: lacrimo quae posthac futura est vita, quom, id. Hec. 405: Argos exsequiis lacrimandus eat, Stat. Th. 9, 99 (but illacrimarit is the true reading, Nep. Alc. 6, 4); cf. also the foll. no.—
  • II Transf., to weep, drop, distil, of plants which exude a gum (poet. and post-Aug.): lacrimantes calami, Plin. 17, 14, 24, § 107: lacrimat sua gaudia palmes, Ven. Carm. 3, 9, 18: lacrimatas cortice myrrhas, dropped, distilled, Ov. F. 1, 339.

Saved

Recent