lacrimo
lacrimo, to shed tears, weep
Frieze-Dennison Vergil
Could not find lacrumans in Logeion dictionaries.
lacrumans Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular of lacrimo
- I Lit.
- α Form lacrimo: ne lacruma, patrue, Plaut. Poen. 5, 4, 19 (1192): nequeo quin lacrumem, Ter. Hec. 385: te lacrimasse moleste ferebam, Cic. Att. 15, 27, 2; id. Tusc. 1, 39, 93: lacrumo gaudio, Ter. Ad. 409: quid tu igitur lacrumas? id. Hec. 355: lacrumo, quae posthac futura'st vita, id. ib. 405: ecquis fuit quin lacrimaret? Cic. Verr. 2, 5, 46, § 121: quia oculi sunt tibi lacrumantes, eo rogavi, Plaut. As. 3, 3, 30 (620): flentes, lacrumantes, Enn. ap. Diom. p. 442 P. (Ann. v. 107 Vahl.); cf. id. ap. Prisc. p. 824 P. (Ann. v. 175 id.): oculis lacrimantibus, Cic. Sest. 69, 144: multa super nata lacrimans, Verg. A. 7, 358.—Impers. pass.: lacrimandum est, Sen. Ep. 63, 1.—
- β Form lacrimor (post-class.), Hyg. Fab. 126; Tert. Poen. 9; Cael. Aur. Acut. 1, 3, 35; 2, 10, 71; Vulg. Tob. 7, 19 al.—
- B Act., to beweep, bewail, lament a thing (very rare): num id lacrumat virgo? Ter. Eun. 829; cf.: lacrimo quae posthac futura est vita, quom, id. Hec. 405: Argos exsequiis lacrimandus eat, Stat. Th. 9, 99 (but illacrimarit is the true reading, Nep. Alc. 6, 4); cf. also the foll. no.—
- II Transf., to weep, drop, distil, of plants which exude a gum (poet. and post-Aug.): lacrimantes calami, Plin. 17, 14, 24, § 107: lacrimat sua gaudia palmes, Ven. Carm. 3, 9, 18: lacrimatas cortice myrrhas, dropped, distilled, Ov. F. 1, 339.
➳ forme dép. lacrimor Hyg. Fab. 126 ; Tert. Pæn. 9 ; Aug. Conf. 3, 2, 2.
- 1. huilen, wenen; ➤ oculis lacrimantibus; multum, multa ~ hard, bitter; ~ gaudio; num id (daarom) lacrimat virgo?;
- 2. (poët.; postklass.) tranen; (v. planten) druipen; ➤ calamus lacrimans; lacrimatae cortice myrrhae neergedruppeld, naar beneden gerold.
- lacrima, to shed tears, weep: nequeo quin lacrumem, T.: Quid lacrumas?T.: lacrimans mater, in tears: oculis lacrimantibus: Multa super natā lacrimans, V.—To bewail, lament: Num id lacrumat virgo?T.: Lacrumo quae posthac futurast vita, T.—Of plants, to weep, drop, distil: mille locis lacrimavit ebur, O.: lacrimatae cortice myrrhae, O.
-
…concussus amici O nimium caelo et pelago confise sereno, nudus in ignota, Palinure, iacebis harena Sic fatur lacrimans, classique immittit habenas, et tandem Euboïcis Cumarum adlabitur oris. Obvertunt pelago proras ; tum dente tenaci ancora…
Vergil, Aeneid
-
…. Flavius, qui suum familiarem Herennium, negotiatorem ex Africa, cum eum Syracusis amplius centum cives Romani cognoscerent lacrimantesque defenderent, pro testimonio dixit securi esse percussum ; pro o babit fidem et auctoritatem et religionem suam L .…
Cicero, in Verrem
-
…eum nihil hominis esse nec quicquam inter Alcibiadem summo loco natum et quemvis baiolum interesse, cum se Alcibiades adflictaret lacrimansque Socrati supplex esset, ut sibi virtutem traderet turpitudinemque depelleret, quid dicemus, Cleanthe tum in illa re ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…notissimis dicere recordare tempus illud cum pater Curio maerens iacebat in lecto ; filius se ad pedes meos prosternens, lacrimans, te mihi commendabat ; orabat ut se contra suum patrem, si sestertium sexagiens peteret, defenderem ; tantum…
Cicero, Philippicae
-
…G dictitius conlacrimavit vir Lamb. conlacrumavitat litt. at expunct. ut vir P rell. praeter G vel lacrimavit ut vir collacr. atque ut vir. .. totum se Momms. suo Schol ., om .…
Cicero, pro Sestio
-
…, quaeso, qui eam detulistis adsurgite. ex lacrimis horum, iudices, existimare potestis omnis haec decuriones decrevisse lacrimantis. age vero, vicinorum quantum studium, quam incredibilis benivolentia, quanta cura est non illi in libellis laudationem…
Cicero, pro Cluentio
-
…Graecorum poëtarum narrat enim et apud Ennium Vestalis illa excita cum tremulis anus attulit artubu lumen, talia tum memorat lacrimans exterrita somno Eurydica prognata, pater quam noster amavit, vires vitaque corpu meum nunc deserit omne. nam me…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…rebus melius putatur, aliquam partem quam nullam attingere cur in vita secus quamquam non male ait Callimachus multo saepius lacrimasse Priamum quam Troilum. eorum autem, qui exacta aetate moriuntur, fortuna laudatur. cur nam, reor ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…spectatum e senatu redeuntibus cum vero ipse qui ludos faciebat consul adsedit, stantes ei manibus passis gratias agentes et lacrimantes gaudio suam erga me benivolentiam ac misericordiam declararunt. at cum ille furibundus incitata illa sua vaecordi mente venisset ,…
Cicero, pro Sestio
-
…, nam id quidem, quoniam moriundum videbat, sine periculo se facere intellegebat, verum morte proposita, cum lacrimans in carcere mater noctes diesque adsideret, defensionem causae suae scripsit ; quam nunc nemo est in Sicilia quin habeat…
Cicero, in Verrem