laetificus
laetificus, gladdening, glad, joyful, joyous
laetĭfĭcus, a, um, adj. [laetus-facio],
- making glad, gladdening, glad, joyful, joyous (poet.): fetus, Lucr. 1, 193; cf. vites, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69 (Trag. v. 193 Vahl.): gau (i. e. gaudium), id. ap. Aus. Technop. 144 (Ann. v. 451 Vahl.): tumultus, Stat. Th. 8, 261: plausus, id. ib. 12, 521. —In neutr. plur. as subst.: laetĭfĭca, ōrum, joyful news: laetifica referre alicui, Sen. Troad. 597.
laetificus, a, um (laetus u. facio), Freude verursachend od. erregend od. spendend, erfreulich, fröhlich, froh, vites, Enn.: fetus, Lucr.: plausus, Stat. – neutr. pl. subst., alci laetifica referre, freudige Botschaft bringen, Sen. Troad. 605.
inter ‥ formidinis angustias et latitudines expectationis ~e
lætĭfĭcus, (15) a, um (lætus, facio), qui rend joyeux : Lucr. 1, 193 ; lætifica referre Sen. Troad. 597, apporter dʼheureuses nouvelles || qui marque la joie : Stat. Th. 8, 261 ; 12, 521.
Ut sicut nos alternorum osculorum impensione Lætificos effecit, in Concilio Tolet. XVI. inter Hispan. tom. 2. pag. 735.
laetificus
adj.
- laetus+2 FAC-, gladdening, glad, joyful, joyous: vites, Enn. ap. C.