languefacio
languefacio, to make faint, weary
languĕfăcĭo, fēci, factum, 3, v. a. [langueo-facio],
- to make faint, weary, languid: incitare languentes et languefacere excitatos, Cic. Leg. 2, 15, 38.
languefacio, ere (langueo u. facio), abspannen, gleichs. einschläfern, vis sonorum et incitat languentes et languefacit excitatos, Cic. de legg. 2, 38.
languĕfăcĭō, ĕre, tr., rendre languissant : Cic. Leg. 2, 38.
languefaciō —, —, ere
- langueo+facio, to make faint, weary: excitatos.