languificus
languĭfĭcus, a, um, adj. [langueofacio],
- that makes faint or feeble: Leo, Aus. Ecl. in Versib. Q. Cic. 6.
languificus, a, um (langueo u. facio), matt machend, Auson. egl. (V) 17, 6. p. 16 Schenkl.
languĭfĭcus, a, um (langueo, facio), qui rend languissant : Aus. Ecl. 26, 6.