larus
lărus (lăros), i, m., = λάρος,
- a ravenous sea-bird, perh. the mew, Vulg. Lev. 11, 16; id. Deut. 14, 15; cf.: larus, λάρος, Gloss. Philox.
larus, ī, m. (λάρος), ein Seevogel, etwa Möwe, Vulg. Levit. 11, 16; deuter. 14, 15.
~us,meau [sim. ], GlM 35. 5 WW [10‥]
~um,hragra [] heron
~us ‥ G.ralle [? ]water-rail
ibi milvi, ibi accipitres, ibi ~i, ibi herodii
lărus, ī, m. (λάρος), mouette [oiseau] Vulg. Levit. 11, 16 ; Gloss. Phil.
Animal tam in terra quam in aqua, volat enim et natat ;Joh. de Janua. inter aves prohibitas memoratur( parva avis, ut fertur, nigra et pinguis, semper habitans juxta aquas : nec potest longe volare ; unde et agiles homines frequenter eam capiunt.noeetvole, in Glossis Lat. Gall. Sangerm.)
Larus hians, pro homine avido et rapace. Vide Gesneri Historiam avium et Lexicon Martinii.
lărus, i, m.: gabbiano Vulg.