larva
larva, a mask
larva (ante-class. as trisyl. lārŭa), ae, f. [2. lar],
- a ghost, spectre: larvae stimulant virum, Plaut. Capt. 3, 4, 66 (598): amator qui me et uxorem ludificatust larva, id. Cas. 3, 4, 2 (592); id. Aul. 4, 4, 15 (642): cum mortuis non nisi larvas luctari, Plin. H. N. praef. § 31.—As a term of reproach, hobgoblin, scarecrow: etiam loquere larŭa? Plaut. Merc. 5, 4, 20 (981): nam haec quidem edepol larvarum plenast, possessed, id. Am. 2, 2, 145 (777).—
- II Transf.
- A A mask (cf. persona): nil illi larva et tragicis opus esse cothurnis, Hor. S. 1, 5, 64.—
- B A skeleton, Petr. 34, 8.
lārva, altlat. immer lārua, ae, f. (2. Lar), I) böser Geist, Gespenst, Plaut. capt. 598 u.a. Sen. apoc. 9, 3. Planc. bei Plin. praef. § 31. Apul. met. 9, 29 u. de deo Socr. 15. Amm. 14, 11, 17 u. 28, 1, 7. – als Schimpfwort, loquere, larua! du Fratzengesicht, Plaut. merc. 981 L. – II) übtr., 1) Larve, Maske, Hor. sat. 1, 5, 64. Petron. 44, 5. – 2) Skelett, Gerippe, Petron. 34, 8. – ➳ Über die Form lārua s. Brix Plaut. capt. 596. Spengel T. Macc. Plautus p. 87.
linquentes larvam [v. l. larbam ] furvum fantasma putabant
tremulos terret nocturnis larba latebris
larba, umbra exerrans
limuruae [? l. lemuriae ], ~ae
ejus in occursum festinat belua, larva; / turpior huic hominis species ‥
est facies hominis, sed cornibus aspera binis;
deformem ‥ similemque ferarum
sacerdos ‥ in theatrali ludibrio coram monstruosis ~is ‥ sistitur
quidam [(histriones ] transformant ‥ corpora sua ‥ induendo horribiles ~as
ut ne quis choreas cum ~is ‥ in ‥ plateis ducat vel sertatus ‥ incedat
in ‥ turpibus ludis, in quibus denudantur corpora vel induuntur ~e
~as,vyseres , quoddam monstruosum positum in facie hominis ut pavorem inferat hominibus
hoc [(sc. defuncti nocturnis vigiliis interesse ] fieri permittatur, dumtamen ‥ nec monstra ~arum †indutere [? l. inducere ] ‥ nec ludos alios inhonestos presumat aliqualiter attemptare
hec ~a, A.a visere, ‥ a dewylle [1a ], ‥supra a selerelle [3 ]: ‘larva †fugit [infra l. fugat ] volucres, faciem tegit, est quoque demon’
in procella turbinis hujus ~am quisque deposuit quam induerat
qui dat fronte bona, multum dat opimaque dona; / tristicie larva facit omnia munera parva
~a vetustatis deposita
aptate manus adhibite [(sic ] custodiam, ne sub ~a aut quoquomodo suborbatus evadat
~am [gl.: ]visere
skerele , ~a
quid ‥ de ~is dicemus et irrisionibus vestris ‥? nunquam pater vester larvosus fuit, numquam enim ‥ illum ‥ ~am facere vidimus
~as vestras derisorias
per discursus leves et scurilitates, per ~as crebras et larvosas derisiones
preter ~as occultas risusque malignos et furtivos
arrestarunt ‥ xix ~as Anglice vocatasskeyns de nigro cerico
lārva (13) (arch. lārŭa ), æ, f. (Lar), ¶ 1 figure de spectre, larve, fantôme : Pl. Capt. 598 ; etc. ; Sen. Apoc. 9, 3 ; Planc. d. Plin. præf. 31 || [injure] Pl. Merc. 981 ¶ 2 masque de fantôme : Hor. S. 1, 5, 64 || squelette : Petr. 34, 8.
➳ diérèse lārŭa Pl. Capt. 596.
- 1. kwade geest, spook; (als scheldw.) oud lijk; ➤ loquere, larva! (Plaut.);
- 2. (meton.) masker v.e. acteur;
- 3. (Petr.) skelet, geraamte.
lārva ae, f
- a mask, H.
Larvae
In Roman belief the Larvae, in contrast to the Lares (the good spirits of the departed), were the souls of dead persons who could find no rest, either owing to their own guilt, or from having met with some indignity, such as a violent death. They were supposed to wander abroad in the form of dreadful spectres, skeletons, etc., and especially to strike the living with madness. Similar spectres of the night are the Lemures. To expel them from the house, peculiar expiatory rites were held on three days of the year, the 9th, 11th, and 13th of May, the Lemuria, when all the temples were closed, and marriages avoided.