larvalis
larvālis (larŭālis), e, adj. [larva],
- like a ghost, ghostly (post-Aug.): habitus, Sen. Ep. 25; so, si larvali habitu processeris, Lex ap. Paul. Sent. 3, 4, b, 2: macies larŭalis, Auct. Priap. 32, 13.
lārvālis, altlat. immer lāruālis, e (larva), gespensterhaft, habitus, Sen. ep. 24, 18: forma, Apul. apol. 63: impetus (Plur.), Apul. met. 11, 2: simulacrum Armeniae regis, der abgeschiedene Geist, Amm. 31, 1, 3: macies larualis, Priap. 32, 12 (= Anthol. Lat. 1647, 12 M).
horrens larvaribus insula flabris / arcebat humana minis consortia caecis
larvaribus flabris,deoflicum , i. diabolicis,gastum
augusta Samu- cernentis rupis eris -elh, / larvales forti beliales robure contra(
hujuscemodi armis [v. l. figuris ] ~ibus sepe seductor antiquus ‥ Dunstanum ‥ fatigavit
~is umbra ‥ acri ‥ fetore vicinum turbans aerem, in auras ‥ evanuit
~i monstro ‥ signaculum sancte crucis opposuit
aves ‥ noveris esse demones ‥ animam ad inferos deportantes; ipsam animam ~e corpus ‥ exprimit
illud [miraculum ] de ‥ homine monstruoso et ~i effigie deturpato, set per venerabilem patrem sanato
sue ~is faciei horrorem
deformitate sua
a visor , ~e, -is, hoc
lārvālis, (16) e (larva), de larve, de spectre : Sen. Ep. 24, 18.