lenocinor
lenocinor, to pander, flatter, humor, wheedle
Could not find lenocinantur in Logeion dictionaries.
lenocinantur Verb: present passive indicative 3rd plural of lenocinor
lēnōcĭnor, ātus, 1, v. dep. [1. leno; lit., to pander; hence, transf.].
- To flatter, entice, allure, wheedle, cajole (syn.: blandior, adulor): tibi serviet, tibi lenocinabitur, Cic. Div. in Caecil. 15, 48: gloriae alicujus, Sen. Contr. 1: alicui captatione testamenti, Plin. 20, 14, 57, § 160.—
- II To forward, serve, promote, advance (post-Aug.): ut libro isti novitas lenocinetur, Plin. Ep. 2, 19, 7: anceps hic et lubricus locus est, etiam cum illi necessitas lenocinatur, id. ib. 1, 8, 6: quo vitio mancipiorum negotiatores formae puerorum lenocinantur, Quint. 5, 12, 17: Harii insitae feritati arte ac tempore lenocinantur, i.e. increase, add to, Tac. G. 43 fin.
lēnōcinor, ātus sum, ārī (leno), eig. Kuppelei treiben; dah. übtr.: 1) jmdm. durch niedrige Ränke u. Lockungen schmeicheln, ihm ganz zu Willen sein, alci, Cic. u.a.: sibi, Sen. – 2) einer Sache einen höheren Reiz geben od. verleihen, ihr durch Kunst usw. zu Hilfe (zustatten) kommen usw., feritati arte, Tac.: formae puerorum virilitate excisā, Quint.: lenocinatur gloriae meae, ut videar etc., Sen. rhet.: libro novitas lenocinatur, Plin. ep.
See: lenocinari
lēnōcĭnor, (13) ātus sum, ārī (leno), intr., faire lʼentremetteur ; [dʼoù] chercher à séduire, faire sa cour à, cajoler : Cic. Cæcil. 48 ; Plin. 20, 160 [avec dat.] || se mettre au service de qqch., aider, favoriser : Plin. Min. Ep. 2, 19, 7 ; Quint. 5, 12, 17.
- 1. begunstigen, vleien;
- 2. (postklass.) bevorderen [gloriae meae].
lēnōcinor ātus, ārī, dep.
- leno, to pander, flatter, humor, wheedle: tibi: feritati arte, i. e. stimulate, Ta.