libitus
lĭbĭtus, a, um, Part., from libet.
libitus, ūs, m. (libet), das Gelüste, Alcim. Avit. poëm. 3, 142 u.a. Eccl.
blandimentorum lenocinio natum ad suos ~us flectere nititur
quo cum ~u regis letitia fuit genialis
illico regi mandat se ultroneo ~u affuturum
juxta suos ‥ ~us vivere decernentes [= ]Diceto Diceto Abbr. Norm. 253
ille, qui regna pro ~u suo transfert
pro ~u potius quam ratione
castella que pro ~u suo cancellarius custodie familiarium suorum commiserat
pro ~u suo quociescumque voluerint
si per annum in Roma pro ~u meo me vivere sinitis ‥
ut ‥ pro ~u regis Francorum obsides traderentur
orcus, †libitus [v. l. blitus ] idem
1 lĭbĭtus, a, um, de libet ; subst. n. pl. libita, volontés, caprices, fantaisies : Tac. Ann. 6, 1 ; 12, 6.
2 lĭbĭtŭs, ūs, m. , fantaisie, caprice : Avit. Carm. 3, 142.