librariolus
librariolus, a copyist, transcriber, scribe
lĭbrārĭŏlus, i, m. dim. [2. librarius],
- a copyist, transcriber; a scribe, secretary, Cic. Att. 4, 4, 6; id. Balb. 6, 14: ex librariolis Latinis, id. Leg. 1, 2, 7.
librāriolus, ī, m. (Demin. v. 1. librarius), der Bücherabschreiber, u. übh. der Sekretär, Kopist, Cic. ad Att. 4, 4, 6; Balb. 14: Latini librarioli (Skribler) Cic. de legg. 1, 7.
lĭbrārĭŏlus, (16) ī, m. (librarius), copiste : Cic. Att. 4, 4, 6 || écrivassier : Cic. Leg. 1, 7.
librāriolus ī, m dim.
- 2 librarius, a copyist, transcriber, scribe: ex librariolis Latinis.