libro
libro, to poise, balance, hold in equilibrium
- To balance, make even, level, to determine a level: aquam, to level water, i. e. to ascertain the fall of water by means of a level, Vitr. 8, 6, 3: collocationem libratam indicare, id 8, 6, 1.—Pass. impers.: libratur autem dioptris, Vitr. 8, 6, 1.—
- B Transf., to make even or level: pavimenta, Cato R. R. 18, 7.—
- II To hold in equilibrium, to poise, balance: terra librata ponderibus, Cic. Tusc. 5, 24, 69: columnarum turbines ita librati perpenderunt, ut puero circumagente tornarentur, Plin. 36, 13, 19, § 91: librati pondera caeli orbe tene medio, Luc. 1, 58.—
- B To cause to hang or swing, to keep suspended, keep in its place: vela cadunt primo et dubia librantur ab aura, are waved to and fro, Ov. F. 3, 585: et fluctus supra, vento librante, pependit, Sil. 17, 274: aëris vi suspensam librari medio spatio tellurem, Plin. 2, 5, 4, § 10.—
- C To cause to swing, to swing, sway, brandish, set in motion, hurl, dash, cast, launch, fling, throw: summā telum librabat ab aure, Verg. A. 9, 417: ferro praefixum robur, id. ib. 10, 479: caestus, id. ib. 5, 478: tum librat ab aure intorquens jaculum, Sil. 5, 576: dextra libratum fulmen ab aure misit, Ov. M. 2, 311; 5, 624; 7, 787; Luc. 3, 433: librata cum sederit glans, Liv. 38, 29: librare se, to balance or poise one's self, to fly: cursum in aëre, Ov. Am. 2, 6, 11: saepe lapillos Tollunt; his sese per inania nubila librant, Verg. G. 4, 196: haliaeetos librans ex alto sese, Plin. 10, 3, 3, § 8: corpus in herba, to stretch one's self out on the grass, Ov. F. 1, 429: incidentis manus libratur artifici temperamento, Plin. 12, 25, 54, § 115: librare iter, to take one's way, Sen. Oed. 899.—
- III Trop.
- A To make of even weight, to balance, make equal (poet.): orbem horis, Col. 10, 42: crimina in antithetis, Pers. 1, 85.—
- B To weigh, ponder, consider (poet. and in post-class. prose): librabat metus, Stat. Th. 9, 165: quae omnia meritorum momenta perpendit, librat, examinat, Naz. Pan. ad Const. 7: praescriptiones, Cod. Th. 8, 4, 26.— Hence, lībrātus, a, um, P. a.
- A Level, horizontal: aquam non esse libratam, sed sphaeroides habere schema, Vitr. 8, 6.—
- B Poised, balanced, swung, hurled, launched; forcible, powerful: librata cum sederit (glans), Liv. 38, 29: librato magis et certo ictu, violent, powerful, Tac. H. 2, 22: malleus dextra libratus ab aure, Ov. M. 2, 624: per nubes aquila librata volatu, Sil. 15, 429. —Comp.: libratior ictus, Liv. 30, 10; cf. id. 42, 65.—Hence, * adv.: lībrātē, deliberately: aliquid eligere, Serv. Verg. A. 2, 713.
- 1. in evenwicht houden of brengen; ➤ tellus ponderibus librata suis (Ov.); corpus in alas ~ zijn lichaamsgewicht over de vleugels verdelen; (metaf.) si immensum imperii corpus stare ac librari sine rectore posset (Tac.);
- 2. horizontaal, vlak maken;
- 3. (metaf.) taxeren, wegen, schatten [crimina; gaudia];
- 4. zwaaien, slingeren [telum; caestūs; se per nubila vliegen]; — p. adj. lībrātus, a, um (met kracht) geslingerd.
探輕重。細想。比準。抛。舞刀。平分。— aquam 造水平溝。— se pondusculo (abl.) 带小砣怕風刮。
Suggest a Translation
See an image
- libra, to poise, balance, hold in equilibrium: terra librata ponderibus: in alas suum corpus, O.: Vela dubiā librantur ab aurā, are swayed, O.: imperi corpus, sway, Ta.— To swing, sway, brandish, hurl, dash, cast, launch, fling, throw: telum, V.: caestūs, V.: dextrā libratum fulmen ab aure Misit, O.: librata cum sederit glans, L.: corpus in herbā, stretch, O.
-
…adhuc mundo praebebat lumina Titan, nec nova crescendo reparabat cornua Phoebe, nec circumfuso pendebat in aere tellus ponderibus librata suis, nec bracchia longo margine terrarum porrexerat Amphitrite ; utque aer, tellus illic et pontus et aether .…
Ovid, Metamorphoses
-
…ἡδονή χαρά lamentatio laudabilis. lenitas πραότης lentitudo ἀοργησία ληπτά. sumenda lessus lex vitae coni. condicio humana aliter libra Critolai λογικά logica pars philosophiae indicatur disserendi ratio διαλεκτική λόγος ratio, oratio, ratio et oratio λογικόν ἄλογον τῆς…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…aptius. at te apud eum, di boni, quanta in gratia posui eique legi litteras non tuas sed librari tui. amicorum litterae me ad triumphum vocant, rem a nobis, ut ego arbitror, propter hanc παλιγγενεσίαν…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…te istas litteras misisse quo me teste convincas an chirographo in quo habes scientiam quaestuosam. qui possis sunt enim librari manu. iam invideo magistro tuo, qui te tanta mercede quantam iam proferam nihil sapere doceat. quid enim…
Cicero, Philippicae
-
…aut in. Quint. a. . CICERO ATTICO SAL. occupationum mearum vel hoc signum erit quod epistula librari manu est. de epistularum frequentia te nihil accuso, sed pleraeque tantum modo mihi nuntiabant ubi esses, vel…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…a. d. xit K. Nov. . MARCVS QUINTO FRATRI SALUTEM. occupationum mearum tibi signum sit librari manus. diem scito esse nullum, quo die non dicam pro reo. ita, quicquid conficio aut cogito…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…vim in virtute esse ad beatam vitam contrariorum enim contraria sunt consequentia. Quo loco quaero, quam vim habeat libra illa Critolai, qui cum in alteram lancem animi bona imponat, in alteram corporis et externa, tantum propendere…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…populo moveret, et duos filios suos parvos tutelae populi commendasset ac se, tamquam in procinctu testamentum faceret sine libra atque tabulis, populum Romanum tutorem instituere dixisset illorum orbitati. Itaque, cum et invidia et odio populi tum…
Cicero, de Oratore
-
…origo, quae vita, qui interitus quaeque ex alio in aliud vicissitudo atque mutatio, unde terra et quibus librata ponderibus, quibus cavernis maria sustineantur, qua omnia delata gravitate medium mundi locum semper expetant, qui est idem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Scr. in Formiano K. Mart. a. . CICERO ATTICO SAL. lippitudinis meae signum tibi sit librari manus et eadem causa brevitatis ; etsi nunc quidem quod scriberem nihil erat. omnis exspectatio nostra erat in nuntiis…
Cicero, Epistulae ad Atticum