liticen
liticen, a player on the clarion
lĭtĭcen, ĭnis, m. [lituus-cano],
- a clarionblower, trumpeter: tubicines a tuba et canendo, similiter liticines, Varr. L. L. 5, § 91 Müll.: liticines et tubicines, Cato ap. Gell. 20, 2: notus Hectoris armis, i. e. Misenus, Stat. S. 4, 7, 19; Inscr. Orell. 4105.
liticen, inis, m., (lituus u. cano, s. Varro LL. 5, 91), der Zinkenbläser, Cato oratt. 69 (b. Gell. 20, 2, 1). Cic. de rep. 2, 40: collegium liticinum, Corp. inscr. Lat. 6, 33999: liticinum cantus, Amm. 14, 2, 16: liticen notus Hectoris armis, v. Misenus, Stat. silv. 4, 7, 19.
~ines, tubicines
~en, qui cum lituo canit
~ines, cornicines
~en,truð
deerant ‥ liticenes [gl.: ], quos lituo cantare dicit vindex Ceselliuscornurs
lĭtĭcĕn, (16) ĭnis, m. (lituus, cano), celui qui sonne du lituus : Cat. d. Gell. 20, 2, 1 ; Cic. Rep. 2, 40.
liticen inis, m
- lituus+1 CAN-, a player on the clarion.