litigare

litigare [CL] 1 to go to law, to litigate. vadatur, ~at GlC U 18; in quibus [sc. litteris] diem statuunt quo veniat instructus ad ~andum super re certa in loco quem prefixerunt Ric. Angl. Summa 12; si quis ~antium predictum jusjurandum prestare noluerit Ib. 28 p. 39; c1340 in causa ~ata Lit. Cant. II 219; 1384 nullus eorum ~ant nec implacitent aliis in alia curia nisi in curia dom. Prioris Hal. Durh. 184. 2 to quarrel, argue, dispute. †altercator [l. altercatur], ~at GlC A 453; jurgat, ~at Ib. I 516; sic cum uxore vive, ne cum ea ~es, crimen obicias W. Donc. Aph. Phil. 10. 19; Rannulphus le Berker de Horsleg’ et Robertus Leypinger de eadem, veniendo de taberna de Horsleg’, ~averunt adinvicem, ita quod ~ando percussit idem Rannulphus praedictum Robertum quodam cutello in ventre, ita quod statim inde obiit AssizeR Northumb 95; 1267 duo fratres ‥ ~averunt inter se in domo patris eorum pro uno obulo ita quod ~ando exierunt de dicta domo SelCCoron 11; 1375 injunctum est omnibus mulieribus ville quod ‥ non ~ent nec maledicant aliquem Hal. Durh. 132; 1385 venit vi et armis ‥ apud Trembethou ‥ et ibidem ~abat usque in auroram crastini diei machinans Johannem ‥ occidere CoramR 497 r. 11; cum quadem die ~abant simul et irati fuerant Latin Stories 22; si aliqua mulier rixet vel ~et in vico vel alibi publice cum aliquo vel aliqua Cust. Fordwich 7.