litigiosus
litigiosus, full of disputes, quarrelsome
lītĭgĭōsus, a, um, adj. [litigium], full of disputes, quarrelsome.
- I Lit.: fora, Ov. F. 4, 188: disputatio, Cic. Fin. 5, 26, 76.—
- B Fond of disputes, contentious, litigious: homo minime litigiosus, Cic. Verr. 2, 2, 14, § 37: duae anus, quibus nihil litigiosius, Sid. Ep. 8, 3: homines pertinacissimi et litigiosissimi, Aug. Ep. 68.—
- II Transf., of the object of dispute, disputed: praediolum, Cic. de Or. 3, 27, 106.—
- B Esp. of the subject of a lawsuit, contested, claimed: de rebus litigiosis et convenire et transigere possumus, Paul. Sent. 1, 2, 5: fundum litigiosum emere, Gai. Inst. 4, 117: pecora, Paul. Sent. 5, 18, 3.—Adv.: lītĭgĭōsē, contentiously, Aug. c. Duas Epp. Pel. 3, 4, 13.
lītigiōsus, a, um (litigium), voller Streit, I) v. lebl. Subjj.: 1) eig.: a) wobei viel Zank ist, zänkisch, disputatio, Cic. de fin. 5, 76. – b) voller Prozesse, forum, Ov. fast. 4, 188. – 2) übtr., worüber viel Streit ist, strittig, praediolum, Cic.: ager, Ov. – II) (m. Compar. u. Superl.) v. Pers., streit- od. prozeßsüchtig, zänkisch, mulier lit., Vulg.: defensor nimis lit., Cic.: homo id aetatis minime litigiosus, Cic.: duae anus, quibus nihil litigiosius, Sidon.: homines pertinacissimi et litigiosissimi, Augustin.: Ggstz., hodie pacificus, crastinā die litigiosus, Ambros. epist. 7, 22.
~is hominibus multam contendendi materiam reliquerunt
qui lites agitare sitit sibi litigiosum / querat consimilem, cum quo lis possit arari
proviso quod non possit nobis evictionis periculum seu ~i vicium imminere
carisa, ‥ i. vetus lena et ~a
hec est uxor hominis ~a, pessima caro nostra
sunt dyscoli et ‥ ~i
quod tabernarii et luctatores et ~i ville graviter ‥ redarguantur de eorum gestu
cum ecclesia de A. ‥ ~a existat
an ipsa ecclesia ‥ sit ~a aut pensionaria cui et in quantum
dicta placea ~a
utrum ‥ vicaria sit pensionaria ut ~a
quod ecclesia illa sive beneficium illud non sit vicaria nec aliquod beneficium ~um
decimas letegiosas
abdicat et veterum coluber documenta virorum / scismate falsidico necnon et litigioso
noxium ‥ verbum vocamus ‥ deceptorium, ~um, falsum
proponamus ‥ exemplum sed ~um
~us syllogismus vocatur ‥ facit quod non deberet qui introducit propositionem vel conclusionem falsam ad faciendum habitum falsum
hujusmodi ‥ experimentum sumitur per syllogismum ~um peccantem in materia
objecciones ‥ ~as
lītĭgĭōsus, (13) a, um, ¶ 1 qui aime les procès, processif, querelleur : Cic. Verr. 2, 2, 37 ¶ 2 litigieux : Cic. de Or. 3, 106 || où lʼon plaide : Ov. F. 4, 188 || litigiosa disputatio Cic. Fin. 5, 76, discussion à querelle, où lʼon se querelle || litigiosior Sid. Ep. 8, 3 ; -issimus Aug. Ep. 88, 3.
- 1. (v. zaken) (a) waarbij veel ruzie gemaakt wordt, vol twist [disputatio]; (b) (Ov.) vol processen [forum]; (c) omstreden [praediolum; ager];
- 2. (v. personen) ruziezoekend, twistziek; gek op procederen.
litigiosus , a, um. adj. c. s.
官司者。好訟者。Ager litigiosus 訟之田。Fora litigiosa 諸訟之衙。
Suggest a Translation
See an image
官司者。好訟者。Ager litigiosus 訟之田。Fora litigiosa 諸訟之衙。
Suggest a Translation
See an image
lītigiōsus
adj.
- litigium, full of disputes, quarrelsome: fora, O.: disputatio, persistent: homo minime, contentious.—In controversy, disputed: praediolum: ager, O.