litigatio
lītĭgātĭo, ōnis, f. [litigo],
- a dispute, quarrel (post-class. for lis, jurgium, certatio): omissis litigationibus (al. litigatoribus), Lact. 3, 8 init. dub. (al. litigatoribus): litigatio μάχη ἡ διὰ λόγων, Gloss. Philox.
lītigātio, ōnis, f. (litigo), der Streit, Zank, Augustin. serm. 359, 4. Lact. 3, 8 in. zw. (al. litigatoribus). – Vgl. Gloss. II, 365, 40 ›litigatio, μάχη ἡ διὰ λόγων‹.
supplices citra fossatum Sancti Edmundi ~ones sistunt experti multorum penam qui perseverandum putarunt
R. Paganellus [tenet ] ‥ in Welletuna iiij b[ovatas ] litegationis ‥ et in Scitebroc dim. b[ovatas ] ~onis
confusi convictique stabunt tales coram judice super sue materiam ~onis
cavilla ‥ i. contentio, rixa, ~o
injunctum est omnibus tenentibus ville nequis eorum transgrediatur alteri in ~one per verba pro causa pugnandi
lītĭgātĭō, ōnis, f. (litigo), contestation, débat : Aug. Serm. 359, 4 ; Lact. Inst. 3, 8.