loca
lŏca, v. locus.
Quemcumque dux de jure, sicut tenetur, citaverit ; ille si citatus non comparet ad primam citationem, emendam solvere tenetur, quæ Loca vocatur.Mulcta ergo est ob desertum vadimonium.
Multa de iis Locis, quæ dicuntur Venerabilia, tam MonasteriaPassim in Cod. in Capitul. 1. ann. 806. cap. 15. in Capitul. 1. ann. 819. cap. 6. in lib. 4. Capitul. cap. 19. in Lege Longob. lib. 2. tit. 18. § 3.quam Xenodochia... ad optata perduxerunt incrementa.
Loca pia, in Charta ann. 1239. t. 1. Maceriarum Insulæ Barbaræ pag. 152.