localiter
lŏcālĭter, adv., v. localis fin.
locāliter, Adv. (localis), örtlich, Amm. 19, 12, 3. Tert. de pall. 2: Ggstz. inlocaliter, Claud. Mamert. de stat. anim. 1, 18. p. 66, 13 Engelbrecht.
divina ‥ substantia ‥ ~iter ascendere vel descendere non potest
anima illius qui magis distat ~iter a celo empireo
terra ‥ corpus immobile est, dico ~iter
anima rationalis ‥ est ubique in corpore ‥ sed tamen non ~iter
mutatur ‥ ~iter, quantitative aut qualitative quodlibet quod movetur(
anima ‥ non ‥ movetur ~iter preterquam secundum accidens
multa entia perfecta possunt alterari vel ~iter ferri [v. l. ferri secundum locum ] que non possunt generari
talis quantitas ‥ posset transmutari, ut moveri ~iter, rarefieri, condensari
qui temporaliter in civitate David homo ‥ apparuit, ipse ante omnia tempora non ~iter ‥ Deus verus ‥ natus est
celum Trinitatis, ubi sola Trinitas habitat non ~iter sed incircumscripte
lŏcālĭtĕr (localis), dans le lieu, dans le pays : Amm. 19, 12, 3 || dans certaines localités, par places : Cassiod. Var. 1, 35.