loquacitas
loquacitas, talkativeness, loquacity
lŏquācĭtas, ātis, f. [loquax],
- talkativeness, loquacity, Cic. Fam. 6, 4, 4: Macri loquacitas, id. Leg. 1, 2, 7: Graeci alicujus, id. de Or. 1, 23, 105: quo quaeque accuratius celantur, eo facilius loquacitate regiorum ministrorum emanant, Liv. 44, 35, 3: in loquacitatem incidere, Quint. 5, 10, 91: inanem loquacitatem recidet, id. 10, 5, 22; so, inanis, id. 10, 3, 2; cf. id. 8, 2, 17.—Of birds: expressior loquacitas picarum generi, Plin. 10, 42, 59, § 110.
loquācitās, ātis, f. (loquax), die Redseligkeit, Schwatzhaftigkeit, Geschwätzigkeit, mea, Cic.: Macri, Cic.: inanis, Quint.: expressior loquacitas certo picarum generi est, Plin.
verbosa garrulorum ~as
videns ‥ aliquis quempiam ‥ verbis indulgentem, vanae ~atis eum mordaciter redarguit
~atem fuge; plus enim proficit homo tacendo et audiendo ‥ quam scientiam suam verbositate ‥ ostentando
superfluum michi videtur orationem protelare, ut multa enodem ~ate quanta fuerit leticia plebi
absit ‥ ut ‥ ~atem in ‥ ore tuo inordinatam assumas
illa logices ventosa ~as, qua tumescis
nuda garrulorum ~ate verborum
qua ‥ ratione hanc juncturam dictionum ‥ ab illo vitio quod ~as nugatoria appellatur defendere possumus?
ranarum ~as est poetarum garrulitas
reginam ‥, cujus probitates nullius ‥ rhetoris facunda evolvet ~as
nec pro ingeniosa ~ate sua eum aliquis precabatur
humane ~atis idioma
lŏquācĭtās, (14) ātis, f. (loquax), bavardage, loquacité, verbosité, prolixité : Cic. Fam. 6, 4, 4 ; Leg. 1, 7 ; Liv. 44, 35, 3 || babil [de la pie], caquet : Plin. 10, 110.
Demptis linguæ obstaculis, Loquacitatem meruit obtinere.
Noveris, lector, sive auditor, quicumque es mediocris Loquacitatis dives, sed Latinitatis indigens, hoc opusculum nudo nuditer factum, etc.Expositio Liturgiæ Gallic. tom. 5. Anecd. Marten. col. 94 :
Pastor Ecclesiæ apertiori sermone populo prædicet, ita arte temperans, ut nec rusticitas sapientes offendat, nec onesta Loquacitas obscura rusticis fiat.
Loquencenostri usurparunt. Lit. remiss. ann. 1375. in Reg. 107. Chartoph. reg. ch. 155 :
Lequel Mahieu est affolez d'un bras et d'une jambe et de la parleure ou Loquence.Prol. ad Chron. S. Dion. tom. 3. Collect. Histor. Franc. pag. 152 :
Li défaut de la letreure et de Loquence, etc.
loquācitās ātis, f
- loquax, talkativeness, loquacity: Macri: mea: ministrorum, L.