ludificatorius
lūdĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. [ludificator],
- that makes game of one, mocking, deceptive, false: phantasmatum imaginatio ludificatoria, Aug. Civ. Dei, 11, 26: ubi fuit procuratoris ludificatoria, inanis et nulla persona, Vet. Jureconsult. 3, 2 Huschke.
lūdificātōrius, a, um (ludificator), foppend, äffend, Augustin. de civ. dei 11, 26 u.a. Eccl.
lūdĭfĭcātōrĭus, a, um, décevant : Aug. Civ. 11, 26.
Ludificatoria imaginatio, apud S. Aug. de Civit. Dei lib. 11. cap. 46.