ludibrium
ludibrium, a mockery, derision, wantonness
- I Lit.: quodsi ridicula haec ludibriaque esse videmus, Lucr. 2, 47: ne per ludibrium interiret regnum, by wantonness, Liv. 24, 4, 2. —
- β With gen. subj.: ille (Bias) haec ludibria fortunae ne sua quidem putavit, i. e. worldly goods, Cic. Par. 1, 1, 8: hoc quoque ludibrium casus ediderit fortuna, ut, etc., Liv. 30, 30: inter magna rerum verborumque ludibria, Suet. Vit. 17: ludibria naturae, id. Aug. 83.—
- γ With gen. obj.: ludibrium oculorum specie terribile ad frustrandum hostem commentus, Liv. 22, 16; cf. id. 24, 44: sive ludibrium oculorum sive vera species, Curt. 4, 15, 26.—
- II Transf.
- A A laughing-stock, butt, jest, sport: is (Brutus) ab Tarquiniis ductus Delphos, ludibrium verius, quam comes, Liv. 1, 56, 9: quibus mihi ludibrio fuisse videntur divitiae, the sport of, Sall. C. 13: in ora hominum pro ludibrio abire, Liv. 2, 36: ludibrium soceri, Luc. 7, 379: pelagi, id. 8, 710: ventis Debes ludibrium, Hor. C. 1, 14, 15: ludibrium omnium reddere aliquem, Just. 9, 6, 6: et vultus et vox ludibrio sunt hominibus, quos non permoverunt, Quint. 6, 1, 45.—
- B A scoff, jest, sport: qui lubet ludibrio habere me, Plaut. Men. 2, 3, 45 (395); so, ludibrio aliquem habere, id. Cas. 3, 5, 19 (639).—Pass.: ludibrio haberi, Ter. Hec. 149; 526: hosti ludibrio esse, Cic. ad Brut. 1, 2: legati per ludibrium auditi dimissique, Liv. 24, 26: per ludibrium exprobrare, to reproach jestingly, scoff, Curt. 4, 10: nec dubie ludibrio esse miserias suas, id. 2, 23, 13: aliquem in ludibrium reservare, Suet. Calig. 23: adusque ludibria ebriosus, such a drunkard as to be a standing jest, Gell. 15, 2, 2.—
- β With gen. subj.: Varro ad ludibrium moriturus Antonii, Vell. 2, 71, 2.—
- γ With gen. obj.: ad ludibrium stolidae superbiae, Liv. 45, 3; 45, 41: ludibrio fratris Remum novos transiluisse muros, id. 1, 7; 9, 11; Just. 36, 1.—
- C Abuse, violence done to a woman: in corporum ludibria deflere, Curt. 10, 1, 3; 4, 10, 27.
quam lascivae obscenitatis ~ia carnisque incentiva illecebrosis stimulis agitabant
inter varia vite istius ~ia
hec fantasmatum ~ia
histriones, sc. qui ~ia sui corporis exercent, vel ursos ducunt vel simias
factus es fabula in clero et in plebe ~ium
Dominus crucifigitur in cruce factus. ~ium turbe Deus est ejectus ab urbe
[comes Gloecestre ] ita conscientiam alte nobilitatis spirabat ne se fortune ~io subiceret
senes aut neci aut ~iis exposuerunt
sceptra plena ludibrio, / vini mirrati mixtio / torquent amantem tenere
tam male damnatus ludubrioque datus
matronalem seu virginalem pudicitiam ludibrio tradendam mandat
ancillas ‥ prius ~io lecti habitas, jamque pregnantes
quod uxores virorum nobilium et filias vi opprimere et ubique ~io tradere presumpserunt
- 1. speelbal, onbetekenend iets; ➤ -a fortunae; inter magna rerum verborumque -a (Suet.);
- 2. spot, hoon; ➤ -o esse alci als mikpunt v. spot dienen voor iem.; per -um auditi met spot beluisterd, spottend aangehoord; hoc quoque -um casus ediderit fortuna (Liv.) het lot heeft mogelijk ook deze speling v.h. toeval teweeggebracht; videntur eis mihi -o fuisse divitiae (Sall.); in ora hominum pro -o abire (Liv.);
- 3. bespotting, bedrog [oculorum optisch bedrog];
- 4. (postklass.) het onteren [meorum]; schending, verkrachting [corporum].
- ludus, a mockery, derision, wantonness: ne per ludibrium interiret regnum, by wantonness, L.: fortunae: casūs, L.: ad ludibrium stolidae superbiae, L.: fratris, L.: sive ludibrium oculorum sive vera species, Cu.—An object of mockery, laughing-stock, butt, jest, sport: ludibrio haberi, T.: ne ludibrio simus inimicis: (Brutus) ludibrium verius quam comes, L.: nisi ventis Debes ludibrium, H.: nec dubie ludibrio esse miserias suas, Cu.—A dishonoring: ludibria meorum, Cu.
-
…iis, qui videre, nemini credibilia sunt a privatis compluribus subvorsos montis, maria constrata esse Quibus mihi videntur ludibrio fuisse divitiae quippe, quas honeste habere licebat, abuti per turpitudinem properabant. Sed lubido stupri, ganeae ceterique…
Sallust, Catilina
-
…tandem patiemini, o fortissumi viri Nonne emori per virtutem praestat quam vitam miseram atque inhonestam, ubi alienae superbiae ludibrio fueris, per dedecus amittere Verum enim vero, pro deum atque hominum fidem, victoria in manu nobis est…
Sallust, Catilina
-
…, ponam, lectosque sacrabo, alma, viros. Foliis tantum ne carmina manda, ne turbata volent rapidis ludibria ventis ; ipsa canas oro. Finem dedit ore loquendi. At, Phoebi nondum patiens, immanis in antro…
Vergil, Aeneid
-
…, populi Romani victoria. itaque quod scribis post ea statuisse te ducere exercitum in Chersonesum nec pati sceleratissimo hosti ludibrio esse imperium populi Romani, facis ex tua dignitate et ex re publica. quod scribis de seditione quae facta…
Cicero, Epistulae ad Brutum
-
…quoque frugibus inventis removerunt te praetore Siculi milites palmarum stirpibus, piratae Siculo frumento alebantur O spectaculum miserum atque acerbum ludibrio esse urbis gloriam, populi Romani nomen, omnium hominum conventum atque multitudinem piratico myoparoni in portu Syracusano de classe…
Cicero, in Verrem
-
…si vales, benest. existimaram pro mutuo inter nos animo et pro reconciliata gratia nec absentem me a te ludibrio laesum iri nec Metellum fratrem ob dictum capite ac fortunis per te oppugnatum iri. quem si parum pudor ipsius…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…exercitus terrore et minis, consulum societate et nefario foedere servitute oppressam civitatem teneres, libertatis signum posuisti magis ad ludibrium impudentiae quam ad simulationem religionis. ille in curia quae poterat sine cuiusquam incommodo dedicari, tu in civis optime…
Cicero, de Domo sua
-
…an Caesaris, et utrum sit aequius concurrere nos quo facilius reviviscat Pompeianorum causa totiens iugulata, an consentire ne ludibrio simus inimicis. si esset iugulata, numquam exsurgeret quod tibi tuisque contingat. Vtrum inquit elegantius. atqui hoc…
Cicero, Philippicae
-
…benest. scribis ad me te existimasse pro mutuo inter nos animo et pro reconciliata gratia numquam te a me ludibrio laesum iri. quod cuius modi sit, satis intellegere non possum, sed tamen suspicor ad te esse adlatum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…a quodam ut idem ipse faceret, ego vero inquit facio ; nam omnia mecum porto mea. ille haec ludibria fortunae ne sua quidem putavit, quae nos appellamus etiam bona. quid est igitur, quaeret aliquis, bonum…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum