About
Menu

ludificor

ludificor, to mock, make game of, make sport of, turn into ridicule, delude, deceive

lūdĭfĭcor, ātus sum, 1, v. dep. n. and a. [ludus-facio] (inf. ludificarier, Plaut. Mil. 4, 4, 25 (1161)), to make game, to mock; to make game of, make sport of, turn into ridicule; to delude, deceive.
  • I Lit.
    • A Neutr.: aperte ludificari et calumniari, to mock, ridicule, Cic. Rosc. Am. 20, 55.—With acc. of kindred signif.: nugas ludificabitur, will make game of you in trifles, Plaut. Capt. 3, 4, 80 (612).—
    • B Act.: Potin' ut hominem mihi des? ... ni ludificata ero lepide, etc., Plaut. Mil. 3, 3, 53 (927): tun me, verbero, audes erum ludificari? id. Am. 2, 1, 15 (565): me ludificatus est, id. Most. 5, 2, 25 (1146): virginem, Ter. Eun. 645: siquidem tu me hic etiam, nebulo, ludificabere, id. ib. 717: patres et plebem cunctatione fictā, Tac. A. 1, 46: aliena mala, to make sport of, Plin. Ep. 6, 20.—
  • II Transf., to thwart, frustrate, by tricks or contrivances: locationem, Liv. 39. 44: ea, quae hostes agerent, id. 24, 34: rostra fuga, Flor. 2, 2, 8: hostis impune Romanum ludificabatur, Tac. A. 3, 21.—Pass. part.: ludificato incerto proelio, Sall. J. 50, 4.—
  • III Trop.: Quojus ego hodie ludificabor corium, si vivo, probe, i. e. cut up, lash, Plaut. Most. 5, 1, 19 (1059) Lorenz.

Saved

Recent