ludificatus
lūdĭfĭcātus, ūs, m. [ludifico],
- a mocking, mockery, derision: habere aliquem ludificatui, Plaut. Poen. 5, 5, 2 (1281).
lūdificātus, ūs, m. (ludifico), das Gefoppe, Gespött, alqm sibi habere ludificatui, zum Gespötte haben, Plaut. Poen. 1281.
1 lūdĭfĭcātus, a, um, part. p. de ludifico.
2 ludĭfĭcātus, a, um, p. de ludificor.
3 lūdĭfĭcātŭs, ūs, m. [seulement au dat.], moquerie, risée : Pl. Pœn. 1139.