lugubris
lugubris, of mourning, mourning-
- I Lit.: lamentatio, over the dead, Cic. Tusc. 1, 13, 30: vestis, mourning apparel, Ter. Heaut. 286; cf. cultus, Tac. A. 13, 32: cantus, a dirge, Hor. C. 1, 24, 2: domus, a house of mourning, Liv. 3, 32: genitor, mourning, sorrowing, Ov. M. 4, 690; so, pectora, id. H. 10, 145.— Subst.: lūgū̆brĭa, ĭum, n., mourning garments, sable weeds: lugubria indue, Ov. M. 11, 669; illa dies veniet, mea qua lugubria ponam. id. Tr. 4, 2, 73: imposita lugubria numquam exuerunt, Sen. Cons. ad Helv. 16, 2: lugubria sumpsi, Prop. 4 (5), 12, 97.—
- II Transf.
- A That causes mourning, disastrous: bellum, Hor. C. 2, 1, 33: Trojae renascens alite lugubri, id. ib. 3, 3, 61.—
- B Mournful, doleful, plaintive: vox, Lucr. 4, 546: vagitus, id. 5, 226: verba, Ov. Ib. 99.—
- C Mean, pitiable: sagum, Hor. Epod. 9, 28.—Hence, adv., in two forms: lūgū̆bre and lūgū̆brĭter, mournfully, dolefully, portentously, plaintively: cometae Sanguinei lugubre rubent, Verg. A. 10, 273: sonitu lugubre minaci Mulciber immugit, Sil. 12, 140: lugubriter eiulantes, Ap. Met. 3, 8, 7.
maneat aeternaliter retrusus inter flammivomas aestuantis gehennae incorrupciones lucubre sibi solium vendicans inter ‥ proditores Christi
quamvis ‥ ~res vestes propter recentem obitum ducis Bituricensis ‥ vestirent
ymnum Deo nunc debeo, sed canto carmen lugubre
~res threnos
inter ~res funerum planctus
~er ille planctus
de raucis quippe faucibus tristem habet et ~rem sonum
imago crucifixi ad quam voce ~ri ‥ ita exorsus est: ‥
planctusque piorum lugubris inanitur
[(] eterno ~res punientur cruciatu those who attack monks
jactabundus heros ~rem matrem superbis promissionibus compescuit
virgo dolencium adjutrix rapida, / lava quos crimina deterrent horrida / et transfer lugubres ad regna lucida, / in quibus cantica resultant aulida
~re praebuit spectaculum
parem ~ris infortunii moestitiam ‥ in mei miseri comperi congessisse miseriam
~res ‥ exequias(v.
consiliarii ‥ omnes ~ri fine terminarunt
o quam lugubris, o quam feralis et omni / pejor felle fuit gentibus ille cibus
non solum Anglos et Gallos ‥ sed †lugubres [sicMS; ? l. Ligures ] et Romanos et gentes omnium nacionum conscias habuit
- 1. horend bij rouw, rouw- [lamentatio; cantus; vestis; nuntii];
- 2. treurend, treurig [domus; genitor];
- 3. onheil brengend [bellum], onheilspellend [ales];
- 4. (poët.) klaaglijk, jammerend [vox; verba].
- LVG-, of mourning, mourning-: lamentatio, over the dead: vestis, mourning apparel, T.: cantus, a dirge, H.: domus, a house of mourning, L.: genitor, sorrowing, O.—Plurn. as subst: lugubria indue, put on mourning, O.: mea lugubria ponam, my weeds, O.—That causes mourning, disastrous: bellum, H.: scelus, O.— Mournful, doleful, plaintive: verbum, expressive of desolation: verba, O.—Mean, pitiable: sagum, H.
-
…satis. NISI PRAESENS CONFIRMASSEM ne id quidem satis est. RELI QVOS, inquit, ARATORES. reliquos prope lugubri verbo calamitatem provinciae Siciliae significat addit, ARATORVM PENVRIA. exspectate etiam, iudices, exspectate, si potestis ,…
Cicero, in Verrem
-
…arbitretur tolle hanc opinionem, luctum sustuleris. nemo enim maeret suo incommodo dolent fortasse et anguntur, sed illa lugubris lamentatio fletusque maerens ex eo est, quod eum, quem dileximus, vitae commodis privatum arbitramur idque sentire .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…evi tari, Iovis a ram sanguine tu rpari. praeclarum carmen est enim et rebus et verbis et modis lugubre. Eripiamus huic aegritudinem. quo modo conlocemus in culcita plumea, psaltriam adducamus, demus hedycrum, odorum incendamus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…memini ; vidi simul cum populo Romano forum comitiumque adornatum ad speciem magnifico ornatu, ad sensum cogitationemque acerbo et lugubri ; vidi conlucere omnia furtis tuis, praeda provinciarum, spoliis sociorum atque amicorum. quo quidem tempore, iudices…
Cicero, in Verrem
-
…mea misera violarat, quam vexavistis, raptavistis, omni crudelitate lacerastis quid mea filia, cuius fletus adsiduus sordesque lugubres vobis erant iucundae, ceterorum omnium mentis oculosque flectebant quid parvus filius, quem, quam diu afui, nemo…
Cicero, de Domo sua
-
…καλῷ dicens pergit Brundisium. Domitium autem aiunt re audita et eos qui una essent se tradidisse. o rem lugubrem itaque intercludor dolore quo ; minus ; ad te plura scribam. tuas litteras exspecto. Scr .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…Pisonis, generi mei, divina quaedam et inaudita auctoritas atque virtus, fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae lacrimae sordesque lugubres a vobis deprecatae sunt. frater erat unus qui suo squalore vestros oculos inflecteret, qui suo fletu desiderium mei…
Cicero, post Reditum ad Populum
-
…Interea parentes eius indefesso luctu atque maerore consenescebant latiusque porrecta fama sorores illae maiores cuncta cognorant, propereque maestae atque lugubres deserto Lare certatim ad parentum suorum conspectum affatumque perrexerant. Ea nocte ad suam Psychen sic infit maritus namque praeter…
Apuleius, Metamorphoses
-
…tune es agnosco toros umerosque et alto nobilem trunco manum. Herc. Vnde iste, genitor, squalor et lugubribus amicta coniunx unde tam foedo obsiti paedore nati quae domum clades gravat Amph. Socer est peremptus, regna possedit…
Seneca, Hercules Furens
-
…novo neque ante vise superavit eventu. Ex ea enim crinitus quidam, nudus omnia praeter pubem, subraucum et lugubre strepens, educto pugione, agmini se medio Gothorum inseruit, et interfecti hostis iugulo labra admovit, effusumque cruorem…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum