maerens
maerens, mourning, lamenting, mournful, sad
maerens (moer-), entis, Part. and P. a., v. maereo.
mærēns, (13) tis, part. pr. de mæreo || pris adjt , triste, affligé : Cic. Sulla 74 ; de Or. 2, 195 ; Fam. 4, 6, 2 || fletus mærens Cic. Tusc. 1, 30, les larmes de lʼaffliction || -tissimus CIL 5, 7962.
maerēns entis (genplur. maerentum, V.), adj.
- P. of maereo, mourning, lamenting, mournful, sad: Sullam maerentem videre: pectora, V.: fletus, mournful lamentation: domus, in mourning: femur maerenti plangere dextrā, O.