maestitia
maestitia, sadness, sorrow, grief, dejection, melancholy
- a being sad or sorrowful, sadness, sorrow, grief, dejection, melancholy (class.): ex maestitiā, ex hilaritate, ex risu, etc., Cic. Off. 1, 41, 146: totis theatris maestitiam inferre, id. Tusc. 1, 44, 106: esse in maestitiā, id. Phil. 2, 15, 37: maestitiae resistere, id. Or. 43, 148: sapientia est una, quae maestitiam pellat ex animis, id. Fin. 1, 13, 43: illa maestitia est, caruisse anno circensibus uno, Juv. 11, 53.—Of inanim. things, gloom, gloominess, severity: orationis, Cic. Or. 16, 53: frigorum, Col. 7, 3, 11.
tuae ~iae ‥ causam
lugubris infortunii moestitiam
contristat me humana ~ia meus affectus
omnis absit hodie mesticia, / nunc est enim congrua leticia
dividia, tristicia, molestia, ~ia
ave virgo ‥ / que fel prisce procul pellis / mortis et mesticie
- 1. treurigheid, weemoed, neerslachtigheid; ➤ in -a esse; -am alci inicere; alqm a -a avocare;
- 2. somberheid, droefgeestigheid; ➤ orationis quasi -am sequi (Cic.) proberen de redevoering somber te kleuren.
- maestus, sadness, sorrow, grief, dejection, melancholy: domus adflicta maestitiā: maestitiam pellere ex animis: orationis quasi maestitia, a gloomy manner.
-
…non tot duces et exercitus amisisset. fateor enim me, cum ea quae acciderunt providerem futura, tanta in maestitia fuisse quanta ceteri optimi cives, si idem providissent, fuissent. dolebam, dolebam, patres conscripti, rem…
Cicero, Philippicae
-
…, nec fuisse id humanitatis tuae quod autem Nonis in collegio nostro non affuisses, valetudinem respondeo causam, non maestitiam fuisse. LAELIUS. Recte tu quidem, Scaevola, et vere ; nec enim ab isto officio, quod…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…cum se in luctu esse vellent, aliquid fecerunt humanius aut si hilarius locuti sunt, revocant se rursus ad maestitiam peccatique se insimulant, quod dolere intermiserint. pueros vero matres et magistri castigare etiam solent, nec verbis solum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et puro quasi quodam et candido genere dicendi ; ecce aliqui duritatem et severitatem quandam in verbis et orationis quasi maestitiam sequuntur ; quodque paulo ante divisimus, ut alii graves alii tenues alii temperati vellent videri, quot orationum genera…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…voluit maximumque signum illo die dedit voluntatis et iudici sui, cum Antonio diadema Caesari imponente se avertit gemituque et maestitia declaravit quantum haberet odium servitutis, quam populum Romanum liberum cuperet, quam illa quae tulerat temporum magis necessitate quam…
Cicero, Philippicae
-
…suscepta est ; cuius festinationem mihi tollis, quoniam de aestate polliceris vel potius recipis. deinde etiam ad καταβίωσιν maestitiamque minuendam nihil mihi reperiri potest aptius ; cuius rei cupiditas impellit me interdum ut te hortari velim. sed me…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, locum habeo nullum ubi facilius esse possim quam Asturae. sed quia qui mecum sunt, credo, quod maestitiam meam non ferunt, domum properant, etsi poteram remanere, tamen, ut scripsi tibi, proficiscar hinc ne…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…quamvis in turbidis rebus sint, tamen, si modo homines sunt, interdum animis relaxantur. quod autem idem maestitiam meam reprehendit, idem iocum, magno argumento est me in utroque fuisse moderatum. hereditates mihi negasti venire .…
Cicero, Philippicae
-
…. tu mihi de Canini naufragio quasi dubia misisti. scribes igitur si quid erit certius. quod me a maestitia avocas, multum levaris si locum fano dederis. multa mihi εἰς ἀποθέωσιν in mentem veniunt, sed loco valde…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…cum meae forenses artes et actiones publicae concidissent, non me aut desidiae, quod facere non possum, aut maestitiae, cui resisto, potius quam litteris dederem quae quidem me antea in iudicia atque in curiam deducebant, nunc…
M. Tullius Cicero, Orator