maeror
maeror, a mourning, sadness, grief, sorrow, lamentation
- a mourning, sadness, grief, sorrow, lamentation, whether secret or open (class.): maeror est aegritudo flebilis, Cic. Tusc. 4, 8, 18: maerorem minui; dolorem nec potui, nec, si possem, vellem, id. Att. 12, 28, 2; id. Sest. 31, 68: maerore se conficere, id. Tusc. 3, 12, 26: maeror funeris, id. Lael. 3, 11: orationis, id. de Or. 2, 47, 196: clausi in tenebris cum maerore et luctu, Sall. J. 16: esse in maerore, Ter. And. 693: jacere in maerore, Cic. Att. 10, 4, 6: versari in maerore, id. Fam. 5, 2, 2: maerore macerari, Plaut. Capt. 1, 2, 30 (139): meus me maeror lacerat et conficit, Cic. Att. 3, 8, 2: maerore consenui, Plaut. Stich. 1, 3, 62 (216): maeroris tabe confecti, Plin. 8, 12, 12, § 33: deponere maerorem atque luctum, Cic. Phil. 14, 13, 34: a maerore recreari, id. Att. 12, 14, 3: perpetuo maerore senescere, Juv. 10, 245.—In plur.: meorum maerorum atque amorum summam edictavi tibi, Plaut. Ep. 1, 2, 2 (105): Pol maerores mi antevortunt gaudiis, id. Capt. 4, 2, 60 (840): mibi maerores (dabo), illi luctum, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 25, 65 (Trag. Rel. v. 309 Vahl.): accedunt aegritudines, molestiae, maerores, qui exedunt animos, Cic. Fin. 1, 18, 59.
tantum gaudii ac suavitatis tum ‥ tua ad bonam frugem conversio quantum nunc ~oris ac luctus ministravit ad ‥ vomitum ‥ reversio
vulnerati animi ~ori ‥ mederi
hujus ‥ exosae peregrinationis moerore pressus
iterum ecce turbatio, ecce iterum obviat ~or et luctus querenti gaudium et laetitiam
melos meret, ut meror mulceat, / ver emarcet, ut marcor vireat
dulcis est vox illa que promittit requiem post laborem, gaudium post †moerum [l. moerorem ]
dicito mihi qui mercedis dare velis ei ‥ qui his te ~oribus absolvat
~ores, dolores, gemitus, rugitus, ubi adestis si hic deestis?
- MIS-, a mourning, sadness, grief, sorrow, lamentation: maeror (est) aegritudo flebilis: gravis, H.: funeris: in maerorest, T.: iacet in maerore: nec loqui prae maerore posse: deponere maerorem: perpetuo maerore senescere, Iu.: mihi maerores (dabo), Enn. ap. C.: maerores, qui exedunt animos.
-
…, quod ei ferrum e manibus extorsimus, quod incolumis civis, quod stantem urbem reliquit, quanto tandem illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et se perculsum atque abiectum esse sentit et…
Cicero, in Catilinam
-
…hospitem aut cognatum reperiebant ; fuere item, qui inimicos suos cognoscerent. Ita varie per omnem exercitum laetitia, maeror, luctus atque gaudia agitabantur .…
Sallust, Catilina
-
…sorores, boni tate in suos, iustitia in omnis nota sunt vobis. quam autem civitati carus fuerit, maerore funeris indicatum est. quid igitur hunc paucorum annorum accessio iuvare potuisset senectus enim quamvis non sit gravis, ut…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…venirent duo certe non praeteribo quae maxime occurrunt quorum alterum pertinet ad virorum fortissimorum gloriam sempiternam, alterum ad leniendum maerorem et luctum proximorum. placet igitur mihi, patres conscripti, legionis Martiae militibus et eis qui una pugnantes occiderint…
Cicero, Philippicae
-
…censuisset ad vestitum rediret. quis hoc fecit ulla in Scythia tyrannus ut eos quos luctu adficeret lugere non sineret maerorem relinquis, maeroris aufers insignia ; eripis lacrimas non consolando sed minando. quod si vestem non publico consilio patres…
Cicero, in Pisonem
-
…honore, fortunis deesse videretur aut cui novae calamitati locus ullus relictus Vrget eadem fortuna quae coepit, repperit novum maerorem, non patitur hominem calamitosum uno malo adflictum uno in luctu perire. sed iam impedior egomet, iudices ,…
Cicero, pro Sulla
-
…doleam, me tam firma mente ubi utar et quibuscum non habere. nam si tu me uno non sine maerore cares, quid me censes qui et te et omnibus et si tu incolumis me requiris, quo modo a…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…optimae, suavissimis liberis virtutem et diligentiam non praestitisse. nam mi ante oculos dies noctesque versatur squalor vester et maeror et infirmitas valetudinis tuae, spes autem salutis pertenuis ostenditur. inimici sunt multi, invidi paene omnes ; eicere…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Crassum, suapte interfectum manu neque conlegae sui, pontificis maximi, sanguine simulacrum Vestae respersum esse vidit ; cui maerori, qua mente ille in patriam fuit, etiam C. Carbonis, inimicissimi hominis, eodem illo die mors…
Cicero, de Oratore
-
…dispergit corpus id ea gratia ut, dum nati dissipatos artus captaret parens, ipsa interea effugeret, illum ut maeror tardaret sequi, sibi salutem ut familiari pareret parricidio. huic ut scelus sic ne ratio quidem defuit. Quid…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum