magisterius
măgistĕrĭus, a, um, adj. [magister],
- magisterial (post-class.): potestas, Cod. Th. 3, 13, 6; 3, 24, 3; 6, 8, 1.
magisterius, a, um (magister), herrschaftlich, obrigkeitlich, potestas, Cod. Iust. 3, 13, 6 u.a.
măgistĕrĭus, a, um (magister), souverain, de magistrat suprême : Cod. Th. 3, 13, 7 ; Cassiod. Var. 6, 6.