magnificare

magnificare [CL] 1 to make bigger or greater, enlarge, increase; b (w. ref. to Is. ix 3); c (w. ref. to Matth. xxiii 5). ~avit misericordiam suam nobiscum Deus volens omnes homines salvos fieri Gildas EB 10; rex Lucius cum ‥ cultum vere fidei ~atum esse vidisset G. Mon. V 1 (= M. Par. Maj. I 130); 1166 si ei fuerit supplicatum, ~abit injuriam J. Sal. Ep. 175 (176 p. 178); qui edebat panes meos ~avit super me supplantationem Chr. Rams. 329; nichil ei [sc. archiepiscopo] carum erat, quod ejus gloriam ~are posset Graystanes 18.  b s1231 multiplicando gentem suam, non ~ando letitiam M. Par. Maj. III 209; a1350 illud Ysaie multiplicasti gentem, non ~asti leticiam StatOx 20.  c ut ‥ fimbrias ‥ ~ent Gir. Spec. II 34 p. 112; si defunctis nostris auctoribus suos per nos [sc. libros] fimbrias simie clericorum ~ant R. Bury Phil. IV 70. 2 to glorify, extol, praise; b (God); c (person, esp. saint); d (abstr.). 1073 laudantes ‥ et ~antes quod parentes possessiones ‥ pro Deo contempsistis Lanfr. Ep. 47 (19); componitur ‥ magnus ~o, -as, i. exaltare Osb. Glouc. Deriv. 333.  b supplices ‥ Dominum gloriae ~abant Felix Guthl. 7; 956 te [sc. Deum] timendum ~ant antiqui neglecti, te glorificant nuper redempti CS 969; potius in illo Deum ~emus nomenque illius ‥ exaltemus Osb. Mir. Dunst. 26; surrexit ‥ incolumis et ambulavit, ~ans Deum in sancto suo Senatus Wulfst. 108; octava vice magnificare supremum / elegere viri, quos Spiritus inbuit almus Garl. Myst. Eccl. 173; s1402 reversus est in pace in domum suam, ~ans Deum Plusc. X 19.  c qui [sc. Deus] sanctum suum ~avit et eum exaudire dignatus est Alcuin WillP 16; 966 non eum inanis tumidum vexabat gloria, sed devotum Creatoris ~abat memoria CS 1190; cur ‥ fraudor honorificentia mortalium, qui ~or consortio celestium spirituum W. Malm. GP II 75 p. 164; sanctitatis fama que ‥ Oswaldum ‥ ~abat Eadmer V. Osw. 11; gaudens in Domino quod sic virginem suam Dominus ~are dignabatur Mir. Fridesw. 43; tunc per inane gaudium attollitur cum se cognoscit ab hominibus ~ari Walt. Wimb. Elem. 318.  d 716 et has [sc. virtutes] illi ‥ angelici spiritus ~ando defendentes ne adfirmabant Bonif. Ep. 10 p. 10; non valeam modulo, sed magnificare stupendum / ‥ temptabo ‥ signum Wulf. Swith. II 513; sicut eam [sc. doctrinam] ‥ ~are et commendare illis solebam Anselm (Ep. 291) IV 211; ut celestis regni predestinata felicitas non tam in bono glorificatur proprio, quam ex malo ~etur alieno Ad. Marsh Ep. 28. 3 (~ at) as title of the Magnificat, the hymn of the Virgin Mary in Luke i 46–55. ad invitatorium et ad Benedictus et ad ~at praecipitur esse in albis Lanfr. Const. 90; et canor ympni / Magnificat sequitur, per quod devotatio surgit Garl. Myst. Eccl. 263; o quam gaudens cecinisti / alvo Christum cum sensisti / canticum Magnificat Peckham Poems 8. 8.