magne
magne, l. fals. for magna, Tac. A. 11, 36.
māgnē, Adv. (magnus), groß, hochherzig, Cledon. 63, 19 K. Augustin. de civ. dei 1, 22, 1. Vgl. Wölfflin im Archiv 1, 93.
magnē (magnus), grandement : Cledon. 63, 19.