magnatus
magnātus, i, m., and magnas, ātis, m. [magnus],
- a great man, important person, magnate (post-class.): omnes magnates, Vulg. Judith, 5, 26: in conspectu magnatorum, id. Sir. 38, 3; 33, 19; Inscr. ap. Demster. ad Rosini Antiq. 2, 12: magnates, μεγιστᾶνες, Gloss.
māgnātus, ī, m. (magnus), ein Großer, ein Häuptling eines Volkes, Sing., Vulg. Sirach 4, 7: Plur., ibid. 8, 10; 11, 1 u.a.
tota ~orum generalitate sub ulnis regiae dapsilitatis ovanti
cum istos consiliarios ~orum audieris
quorundam ~orum filiorum Belial armati favoribus
desiderio plurium ~orum
non est juri consonum quod aliquis ~us attrahat tenentes suos
praepositi nostri ac ~i [sc. regis ]
prelati ac eciam ~i nostri [sc. regis ]
ad instanciam domini ‥ regis et aliorum ~orum
cum consensu licentiaque nostrorum omnium ~orum eclesiastico sub grado manentium
scis ‥ parvis parva sufficere, nec ad mensam ~orum pauperum turba accedere posse
rex suorum consilio fretus ~uum
in presentia regis ‥ et ~uum regni
dictus dominus A. statum mangnatuum ‥ regni ‥ valeat demonstrare
~ati magnatum filii tanquam novelle olivarum in circuitum mense ejus
vij magi, magnatiores totius regni
magnātus, ī, m. (magnus), un personnage éminent : Vulg. Eccl. 4, 7 ; 8, 10.