magnes
magnes, of Magnesia (in Thessaly): lapis, a magnet, loadstone
magnes, ētis, m., = μάγνης, with or without lapis,
- a magnet, loadstone: (lapis), quem magneta vocant patrio de nomine Grai Magnetum quia sit patriis in finibus ortus, Lucr. 6, 908; cf. Plin. 36, 16, 25, § 126: lapis, Lucr. 6, 1046; Cic. Div. 1, 39, 86.—Without lapis, Sil. 3, 265.—Hence, adj.: magnētĭcus, a, um, magnetic: gemma, Claud. de Magnet. 26.
~es
quaerens qua vi et natura ~etes ad se ferrum trahant
ferrum quod rapuit magnes, sibi vis adamantis / subtrahit
~etes si capiti uxoris dormientis supponatur, incestum ejus viro ab ea detegi compellit
mulier fortius appetit quemadmodum manes appetit ferrum cum sit incompletum
~es lapis est qui et adamas dicitur et diamas, i. durissimus ille lapis
cum contingit ferrum vel paleam alterari per agatem et ~etem
lapis ~etis invenitur in India in litore maris oceani
Marbodus de lapide ~e
~etes lapides arcus in volsura circumquaque habeantur
de natura disputavit [sc. Thales ] et inanimatis animos tradidit, coniciens ex lapide ~ete et electro
māgnēs ētis, adj.
- , Μάγνης, of Magnesia (in Thessaly): lapis, a magnet, loadstone.