mansionile
mansione, seu æde, Gallis
Maisnil, vel
Mesnil. Vita S. Remigii Episc. Remensis :
Partem etiam maximam silvæ in Vosago pretio comparavit, et Mansionilia ibidem constituit, etc.Flodoardus lib. 3. Hist. Rem. cap. 26 :
Mansionile conabantur auferre.
Mansionile ad ipsam cellam delegavimus.Diploma Caroli C. ann. 863. ibid. col. 168 :
In Witiconia Mansionilem unum. Et in Culbraco Mansionilem unum cum omnibus mancipiis, seu terris, sive silvis ad eosdem Mansioniles pertinentibus.
Ut traditionem de Mansionili, qui dicitur Gaziacus in pago Vermandensi... corroboraremus.Chronic. Fontanellense cap. 6 :
Per illum Mansionilem, qui vocatur Pomaritus.Vita S. Rigoberti Arch. Rem. cap. 2 :
Et non illic, ut hodie, villa, sed exiguus Mansionilis fuerat.
Mansionillum, quod dicitur Bonus-villaris.
In pago Gastinensi, Mansionillos tres, cum terra et molendino et cæteris eorum appenditiis.Vide Mansionile.
Et unum Masnilum(dedit) qui dicitur Ramada cum hospitibus quinque.
Dederunt Mesnillum quoddam desertum, nomine Eschevillerum.
Reditus Episcopales non mediocriter ampliavit emptione agrorum et pratorum, constructione ædificiorum, et acquisitione Masnilium. Masnilium,in Tabul. S. Cypriani apud Beslium in Comitibus Pictav. pag. 249. :
Alibi :N'i a meson, ne borde, ne Mesnil.
:Abatez lor et viles et Mesnis.
La bonne femme du Maisnil A ouvert l'uis de son Courtil.
des Chastaigniers, pag. 68 :
Cum adjacentibus terris, cum quatuor hospitiis, scilicet de terra Hugonis, et duobus, aliis Mansilibus, quorum unus dicitur Chadegloidus, etc.
Friochus filius Gauzberti de Monte Germundi vendidit S. Martino Mansilium.
Obiit Vuibertus laïcus et Dutinus puer, qui dederunt nobis Mansinile cum vinea in valle juxta Matriacum.Occurrit iterum col. 724. et 731.