About
Menu

mansitare

mansitare [CL] , to remain, stay. ~are, manere GlC M 110; sero quidem rediit [v. l. mansitat], verum tria lustra peregit / hospite cum prisco Frith. 172; apud Oxeneford ~abat W. Malm. HN 500 p. 62; fluvius ‥ ultra quem illa [sc. femina] mancitabat Id. Mir. Mariae 162; [columba] non insidiatur proximo, juxta fluenta habitat, quia Spiritus Sanctus in sapientibus ~at Hon. Spec. Eccl. 962C; juxta [montis] cacumen ‥ leones ~ant Alb. Lond. DG 14. 5; pax agnina, salus hylaris, via tuta, voluntas / libera, Justicie mansitat ante pedes Garl. Epith. I 68.

Saved

Recent