mansor
mansor, ōris, m. [maneo],
- a sojourner, indweller, guest (late Lat.): faciat (Deus nos) tanto mansore capaces, Sedul. 5, 294.
mānsor, ōris, m. (maneo), einer, der bei jmd. bleibt, ein Gast, Sedul. carm. 5, 294 u.a. Eccl.
expulsis vitiorum ruderibus talem cordis nostri paremus mansionem cujus ipse dignetur inesse ~or qui ejus inevitabilis inspector et judex est
gratus ~or ingreditur
et in mansionibus multis, quas in domo Patris sui ~oribus edificavit multis, me pro beneplacito suo credo et spero ordinandum
cum fuerint duo ~oreni quorum altitudo una basisque unius triangula, basis vero alterius equidistantium laterum duplaque basi alterus triangule, erunt elmansorani equales
dico itaque quia possibile est ut ex ABGD due pyramides equales dividantur ABGD similes duoque ~ores equales majores medietate pyramidis ABGD ‥– . quapropter ~or quem continet duo trianguli BTL et HNZ et tres superficies equidistantium laterum HBTZ et ZTN; LBH equalis el ~ori quem continet duo trianguli NGL et ZTK et tres superficies equidistantium laterum KZGN et GLKT et ZNLT
quapropter ~or quem continet duo trianguli BTL et HNZ et tres superficies equidistantium laterum HBTZ et ZTN; LBH equalis el ~ori quem continet duo trianguli NGL et ZTK et tres superficies equidistantium laterum KZGN et GLKT et ZNLT
mānsŏr, ōris, m. , hôte [chez qqn] : Sedul. Carm. pasch. 5, 294.
Manant. Miracula S. Genulphi tom. 2. Maii pag. 751 :
Præfati quoque viculi Mansoribus ejus ad festa se præparantibus.