mansiuncula
mansĭuncŭla, ae, f. dim. [mansio],
- a little dwelling (late Lat.): mansiunculas in arca facies, chambers, Vulg. Gen. 6, 14.
mānsiuncula, ae, f. (mansio), kleine Wohnung, Kämmerlein, Vulg. gen. 6, 14.
mediam partem unius ~ae id estan geocled
quandam particulam denis ab accolis aestimatam mansiunlis [sic MS ] ‥ offero
particulam quinis ab accolis aestimatam ~is
unam ~am terre ‥ extra murum Sancti Pauli ‥ donaverunt
ille ‥ ~as ad monasterium dedit
quandam ~am cum tribus acris terre
invalescebat ipsa pestilencia ut ‥ in innumerabilibus ~is et villis plerisque unus superstes non dimitteretur
[in arca Noe ] suas ‥ ~as Domino agente ‥ subibant
~as
a dwellyng ‥ ~a
praecepit se in suam ~am atque oratorium referri
in illas, quas, ut supra tetigimus, infra septa monasterii sortiti sumus, ~as nostras nos recepimus
habet hic unusquisque cellulam et ~am suam, ut contemplationi et orationi liberius vacet
Fratres Praedicatores Oxonie, relicta ~a quam habuerunt infra Judaismum Oxonie intraverunt novam habitationem suam
in quibus canonici ‥ ~as edificent
[castores ] ad suas ~as a lignis ipsum exonerant
rimis angulis et porosis ~is, per que in canellis suis quas in nostro vulgarigunnys vocamus ac telis ‥ nos afficere potuerunt
mānsĭuncŭla, æ, f. (mansio), petite chambre, loge : Vulg. Gen. 6, 14.