memoro
memoro, to bring to remembrance, mention, recount, relate, speak of, say, tell
he related the brave deeds of the elders
- to bring to remembrance, remind of, to mention, recount, relate, speak about or of, say, tell (class.).
- α With acc.: memorare mores mulierum, Plaut. Aul. 3, 5, 50 (524): nomen memora tuom mihi, id. Trin. 4, 2, 41 (883): deos absentis testis memoras, callest on, id. Merc. 3, 4, 42 (629): superbiam, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 122: causas alicui, Verg. A. 1, 8: antequam arma inciperent, misere legatos amicitiam obsequiumque memoraturos, Tac. A. 4, 46; 2, 58: patriam rhombi, Juv. 4, 129.—Pass.: quid illa pote pejus muliere memorarier, Plaut. Most. 1, 3, 99 (255): ubi ea, quae dico, gesta esse memorantur, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107: cujus conditor Hercules memorabatur, was said to have been, was remembered as, Sall. J. 89, 4: memorari exempla, Tac. A. 11, 23.—
- β With de: de naturā nimis obscure memoravit, Cic. Fin. 2, 5, 15.—
- γ With acc. and inf.: quem infestum ac odiosum sibi esse, memorabat, Plaut. Truc. 1, 1, 65 (86): Herculem in eo loco boves abegisse memorant, Liv. 1, 7, 4: Mithridates, quem imperitasse Armeniis memoravi, Tac. A. 11, 8 init.: Palamedem memorant sedecim litterarum formas repperisse, id. ib. 11, 14.—
- δ With a rel.-clause: musa, velim memores, quo patre natus uterque Contulerit lites, Hor. S. 1, 5, 53. —
- ε With sic: sic memorat, Verg. A. 1, 631.—
- B Esp., to speak, utter, make use of in speech: scio ego multos memoravisse milites mendacium, Plaut. Truc. 2, 6, 3 (484): vocabula memorata Catonibus, Hor. Ep. 2, 2, 117.—
- II Memorare significat nunc dicere, nunc memoriae mandare, Paul. ex Fest. p. 124 Müll.—Hence,
- A mĕmŏrātus, a, um, P. a., memorable, renowned, celebrated (poet. and in post-class. prose): ubi nunc nobis deus ille magister nequiquam memoratus Eryx? Verg. A. 5, 391: locus Italiae ... fama multis memoratus in oris, id. ib. 7, 564; Anthol. Lat. 1, 170, 102; 1, 172, 4: sepulcrum memoratissimum, Gell. 10, 18, 4.—
- 2 Esp., before mentioned: dux, Amm.15, 5, 4 al.—
- B mĕmŏrandus, a, um, P. a., worthy of remembrance, memorable, celebrated (poet. and post-class.): juvenis memorande, Verg. A. 10, 793.—Of inanim. and abstr. things: pugnae memorandae meae, Plaut. Ep. 3, 3, 52 (433): locus, Flor. 2, 8, 11: res, Juv. 2, 102: exitus, Flor. 4, 2, 33.
- 1. (Tac.) herinneren aan, in herinnering brengen (m. acc.) [amicitiam];
- 2. vermelden, berichten, uiteenzetten, noemen (m. acc.; de; aci.; afh. vr.) [laudes alcis; de magna virtute];
- 3. (poët.) bezingen, prijzen;
- 4. spreken, zeggen [vera].
- memor, to bring to remembrance, mention, recount, relate, speak of, say, tell: mihi causas, V.: patriam rhombi, Iu.: cuius conditor Hercules memorabatur, was said to have been, S.: ut quidam memoratur contemnere, etc., H.: nondum memoratus omnibus, O.: de gloriā bonorum, S.: de naturā nimis obscure: Herculem boves abegisse, L.: ubi ea, quae dico, gesta esse memorantur: quo patre natus uterque Contulerit lites, H.: sic memorat, V.: incredibile memoratu est, quam, etc., S.: parva et levia memoratu, Ta.— To speak, utter, make use of: vocabula memorata Catonibus, H.—To name, call: Carmentalem nomine portam, V.
-
…inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique patres, atque altae moenia Romae. Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores…
Vergil, Aeneid
-
…fidibusque canoris, si fratrem Pollux alterna morte redemit, itque reditque viam totiens. Quid Thesea, magnum quid memorem Alciden Et mi genus ab Iove summo. Talibus orabat dictis, arasque tenebat, cum sic orsa loqui vates…
Vergil, Aeneid
-
…. Hi postquam in una moenia convenere, dispari genere, dissimili lingua, alii alio more viventes, incredibile memoratu est, quam facile coaluerint ita brevi multitudo dispersa atque vaga concordia civitas facta erat. Sed postquam res eorum…
Sallust, Catilina
-
…Namque a principio consulatus sui multa pollicendo per Fulviam effecerat, ut Q. Curius, de quo paulo ante memoravi, consilia Catilinae sibi proderet ; ad hoc collegam suum Antonium pactione provinciae perpulerat, ne contra rem publicam sentiret…
Sallust, Catilina
-
…magisque in dies animus ferox inopia rei familiaris et conscientia scelerum, quae utraque iis artibus auxerat, quas supra memoravi. Incitabant praeterea corrupti civitatis mores, quos pessuma ac divorsa inter se mala, luxuria atque avaritia, vexabant…
Sallust, Catilina
-
…quia plerique, quae delicta reprehenderis, malevolentia et invidia dicta putant, ubi de magna virtute atque gloria bonorum memores, quae sibi quisque facilia factu putat, aequo animo accipit, supra ea veluti ficta pro falsis ducit .…
Sallust, Catilina
-
…intenderis ingenium, valet ; si lubido possidet, ea dominatur, animus nihil valet. Magna mihi copia est memorandi, patres conscripti, quae reges atque populi ira aut misericordia inpulsi male consuluerint. Sed ea malo dicere ,…
Sallust, Catilina
-
…bonam famam magnamque nobilitatem putabant. Laudis avidi, pecuniae liberales erant, gloriam ingentem, divitias honestas volebant. Memorare possum, quibus in locis maxumas hostium copias populus Romanus parva manu fuderit, quas urbis natura munitas pugnando ceperit…
Sallust, Catilina
-
…communicavisse. Sed postquam in castra nuntius pervenit Romae coniurationem patefactam, de Lentulo et Cethego ceterisque, quos supra memoravi, supplicium sumptum, plerique, quos ad bellum spes rapinarum aut novarum rerum studium illexerat, dilabuntur ; reliquos…
Sallust, Catilina
-
…adimere, quae fortissumi viri victores reliquerant proinde quasi iniuriam facere id demum esset imperio uti. Nam quid ea memorem, quae nisi iis, qui videre, nemini credibilia sunt a privatis compluribus subvorsos montis, maria constrata esse…
Sallust, Catilina