merges
merges, a sheaf
mergĕs, ĭtis, f. [mergae].
- A sheaf: cerealis mergite culmi, Verg. G. 2, 517.—
- II I. q. mergae, a two-pronged pitchfork, Plin. 18, 30, 72, § 296.
merges, itis, f. (mergae), die Garbe, Verg. georg. 2, 517 (u. dazu Philarg.). Plin. 18, 296.
~ite culmi, †manipulos [l manipulo ] spicarum
homo fide venerabilis accepit a messoribus basilei quattuor ~ites tritici absque licentia echonomi
termite ramali pars mergite, pars cereali, / repit onusta pedes onus illatura sub aedes
erige cervicem, tamen hic in mergite spicam / utpote vir cautus scit reperire, cave
hinc reperire scio prudens in mergite spicam
hec merges,a schaffe , ‥a schefe
a schefe , geliva, garba, ~es, -etis, medio producto
aves ‥ cortis sunt hec: ‥ ~ites [gl.: ] sive mergi [plungouns gl.: ], alciones, galli palustresdovedoppe
~es,kote
~ite, A.gavrel
item habeat ardeas sive airones, ‥ grues sive cignes sive cleres, malardos, ~ites, pavones ‥(
hec ~es, A.cote, ‥ a cott
a cute , fulica, mergus, cuta, ~es, -tis, medio correpto [v. l. versus: est merges volucris si mergĭ tis sit genitivus, / si sit mergētis tunc garba dicitur esse ]
mergĕs, (16) ĭtis, f. , botte, gerbe : Virg. G. 2, 517 ; Plin. 18, 296.
In Resurrectionis Dominicæ prima Sabbati, ex multiplicatis manipulis, Mergeten colligere nititur.Vox Plinio non ignota eadem notione.
Merges, fustes cum quibus messes colliguntur.Vide Merga.
e
merges itis, f
- mergae; MERG-, a sheaf, V.
Merges
A bundle or sheaf of grain. The quantity taken up or cut by a merga (Georg. ii. 517).