meretricatio
meretrīcātio, ōnis, f. (meretricor), die Hurerei, Cassian. inst. coen. 5, 20 u.a. Eccl.; vgl. Gloss. V, 222, 16 ›meretricatio, lenocinatio, fornicatio‹.
componitur ‥ merces hec meretrix ‥ et inde hec meretricula ‥ et meretricius, -a, -um, et hoc meretricium, -ii, i. domus meretricum, et meretricor, -aris, verbum deponens et inde meretricator, meretricatus, ~io
hic in meritricacione ipse auctor magis et effector [sc. peccati ]
mĕrĕtrīcātĭō, ōnis, f. (meretricor), conduite ou métier de courtisane : Cassian. Inst. 5, 20.
Aliqua super ejusMeretricationis subsannium... habita conflictatione verborum.