merere

1 merere v. maerere

2 merere, ~eri [CL] 1 to have a claim to. Deus ~uit [ME: haueð ofgan] nostrum amorem omnibus modis AncrR 152. 2 to deserve: a to merit (reward). b to incur (punishment). a Paulus / ‥ / magna supernarum meruit spectacula rerum Aldh. CE 4. 2. 8; Christiani ‥ divinitus instigati multo melius judicantes aut mortem aut victoriam ~eri ‥ irrumpunt Asser Alf. 54; 957 veniam non hic ~eatur CS 988; mercedem reddet qualem tunc forte merentur Godeman 9; laudem ‥ ~eri poterit ‥ operantis affectus Gir. TH intr. p. 8; Sirenes ‥ nomen congruum ~uerunt, quia voluptates corporales ad se mentes quorumlibet trahunt Alb. Lond. DG 11. 9.  b quanto putatis deteriora ~eri supplicia? Gildas EB 37; majorem ~uit quae virum habet, si fornicaverit Theod. Pen. I 2. 14; ut non solum suum proprium odium ~etur ‥ Asser Alf. 13; et quamvis imminencia / meruerim supplicia J. Howd. Cyth. 149. 8; 1203 cum veniret coram justiciariis totum hoc negavit et ideo ~uit mortem set per dispensacionem eruantur ei occuli SelPlCrown 34; si vos paciamini aliquid grave, graviora ~uistis [ME: ofserveð] et totum quod patimini est pro vobismet ipsis AncrR 64. 3 (w. inf.) to deserve (to). latro in hora ultima confessione unius momenti ~uit esse in Paradiso Theod. Pen. I 8. 5; dum mergi meruit baptismi gurgite felix Aldh. CE 3. 28; ut ‥ pro martyre ‥ ipse potius ~eretur percuti Bede HE I 7 p. 20; ille multum gavisus est ‥ quia sic ~uisset infirmari Cuthb. Ob. Baedae clxii; praetende super me dexteram tuae majestatis ut auxilium tuum ‥ mecum habere ~ear Alch. Or. 144; hafað, us alyfed lucis auctor / þæ t we motum her merueri, / goddæ dum begietan, gaudia in celo (Phoenix) ASPR III 112; exclamat imperator ‘o si vel minimum articulum ‥ de tanto thesauro nancisci ~erer’ Gosc. Transl. Aug. 31A; ut ‥ ad horum ‥ eterne beatitudinis consortium pervenire ~eamini W. Malm. GP III 117; efficaci orationum instantia ‥ rei notitiam ‥ ~uit ‥ obtinere Gir. TH II 5. 4 (pr. ppl.) deserving, meritorious. ? 693 (14c) sit a consortio bene ~entium anathema ‥ possideat bona sempiterna cum bene ~entibus CS 121; m. r. a. ‥ er dominnae [l. Marþa Maria mr [sc. merentes] dominnae AS Inscr. 105. 5 (p. ppl. meritus as adj.) deserved, merited. post pauca minas ~itas tantae insipientiae aptans ‥ Gildas EB 42; ut ‥ ~itam blasphemiae suae poenam lueret Bede HE I 7 p. 19 ‥. 6 (as sb. n.) merit: a something that entitles one to reward or punishment; b (dist. from gratia). c meritorius or simple act. d (~itum sancti or sim.) virtue of a saint. a imperitia ‥ una cum vilibus me ~itis inhibentibus ‥ Gildas EB 1; monachus magni ~iti Bede HE IV 3 p. 207; si Johannes XXII, quum deponebatur de papatu, amore Dei pacienter tolerasset, apud Deum ~itum habuisset Ockham Dial. 471.  b †880 (12c) ego Athelwlfus †mei non meriti [v. l. meis non meritis] sed Dei gratia largiente CS 444; non opus hoc hominis sed numinis esse probatur: / gratia, non meritum, grande peregit opus L. Durh. Dial. III 290.  c hoc ne post laudanda quidem ~ita egit Gildas EB 28; a705 Aldhelmo ‥ ut ~ita poscunt Aedilwaldus ‥ salutem (Æthelwald) Ep. Aldh. 2 (7) p. 495; vir ‥ ob ~ita scelerum ad inferni claustra raperetur Bede HE III 13 p. 152; si placet abbati aliquem fratrem pro suis ~itis honorare ‥ Lanfr. Const. p. 175; c1168 quociens vobis preces porrigimus, non eas de nostris ~itis ducimus promovendas, sed de benignitate vestra J. Sal. Ep. 278 (266); 1300 nostris precibus ‥ ceterisque piis operibus ~itorum que in nostra ‥ ecclesia cotidie exercentur Lit. Cant. I 12.  d custodi me per orationes patriarcharum, per ~ita prophetarum Nunnam. 58; a960 ~itis et precibus sanctorum CS 936; [Hubertus] unus ex minimis fratribus ordinis sancti Gileberti Sempinghamensis, sanctorum ~itis et premiis coequari Canon. G. Sempr. f. 33; sparsus rumor per totam Angliam martyris ~ita predicabat Silgrave 59; in Angliam denique, per ~ita Beati Cuthberti, perfecto negocio nostro, venientes Feod. Durh. liii. 7 salient feature (of an argument), fact (of a legal issue). coepiscopis suis facti ~itum innotescens W. Malm. GP III 100 p. 227; episcopale constat esse officium inquietudines pacificare dissidencium, ubi id magis reputatur ad ~itum Feod. Durh. lx; 1549 exploret ~ita causae Conc. Scot. II 121.