merga
~ae, fustes quibus messes colliguntur
hec ~a,forche
hec ~a,a forke
J. T. fecit insultum super W. G. cum una ~a plaustral’ precii iij d. domino forisfacta
~am manu gestabat oblongam, quod quidem instrumentum rusticorum ferrum habet in fine bis acutum
merga, (16) æ, f. , plongeon [oiseau] : Gloss. Labb.
a merges dicitur:
furca cum qua cona segetis portatur.Joan. de Janua.
MERGA
MERGA[AGRICULTURAVol. 1. p. 64.]
Merga
An agricultural implement used in the harvest, but of uncertain form. Plautus (Poen. v. 2, 58) speaks of it as used for reaping, but Festus as a sort of fork (furca).