meretricor
mĕrĕtrīcor, ātus, 1, v. dep. [meretrix],
- to deal with harlots: meretricor ἑταιρεύω, Gloss. Philox.
meretrīcor, ātus sum, ārī (meretrix), sich als Buhldirne hergeben, Rufin. Orig. homil. 8 in exod. 5 u. homil. 12 in Levit. 7. Cledon. 56, 18: Partiz. subst. (fem.), libido scortantium et meretricantium, Augustin. in psalm. 136, 9. – ➳ Colum. 11, 1, 16 liest Schneider tricandi.
See: meretricari
mĕrĕtrīcor, ātus sum, ārī (meretrix), intr., faire le métier de courtisane : Aug. Psalm. 136, 9.