merula
merula, a blackbird, ousel, merle
mĕrŭla, ae, f. (post-class. collat. form mĕrŭlus, i, m., Auct. Carm. Philom. 13), a blackbird, ousel, merle.
- I Lit.: evolare merulas, Cic. Fin. 5, 15, 42: ut merula, quia sola volat, quasi mera volans nominaretur, Quint. 1, 6, 38; cf. Plin. 10, 29, 42, § 80; 10, 30, 45, § 87; 10, 53, 74, § 147.—
- II Transf.
- A A fish, the sea-carp: merulae virentes, Ov. Hal. 114; cf. Plin. 32, 11, 53, § 149.—
- B A kind of hydraulic machine that produced a sound like the note of the blackbird, Vitr. 10, 12.
1. merula, ae, f., I) die Amsel, Varro LL. 5, 76 u. 9, 55. Cic. de fin. 5, 42. Plin. 10, 72 u. 80. Plin. ep. 4, 2, 3. Hor. de art. poët. 458. Isid. orig. 12, 7, 69: merulae albae, als Seltenheit, Varro r. r. 3, 9, 17. – Nbf. merulus, ī, m., Anthol. Lat. 762, 13 R. = 233, 13 M. Gloss. II, 229, 19; verworfen von Varro LL. 9, 55. Charis. 57, 16 u. Beda de orthogr. 280, 5 K. – II) übtr.: 1) ein Fisch, die Meeramsel, Enn. fr. var. 42 (bei Apul. apol. 39. p. 48 Kr.). Ov. hal. 114. Plin. 9, 52 u. 32, 149: Nbf. meruli nigri, Isid. orig. 12, 6, 5. – 2) eine Art hydraulischer Maschinen, die den Ton einer Amsel von sich geben, die Amsel, Vitr. 10, 7, 4.
~i zinzitant
~a,oslae
~a,hosle
hic canit omnis avis, dum ventilat aura suavis:/ pica loquax, murule, turdi, turtur, philomele
volucres ‥ habent proprias voces. est ‥ proprietas ‥ ~orum zinziare
fritamentum, vox ~e
merum ‥ inde ‥ hic ~us, -i, eo quod mere cantet
succinit hinc merulus, concentu curia gaudet
in specie merule sanctum stimulaverat hostis
hec marula, est avis habens nigrum rostrum
a nosylle , quedam avis, ~us, ~a
quid ~a nostra, volitans inter illos gallo demandasset monastico qui excitare solet fratres ad vigilias matutinas?
~a,þrostle
nigra parvaque avis, que vulgo ~a vocatur, circa faciem ejus volitare cepit
nuncius aurore merulam comitatur alauda
hic cum aviculam quamdam quam ~am dicunt, vocis modulamine suavi, ‥
~a, A.a throstel, thyrstyllecok
hic ~us, A.a thyrstyllecok
falcones vero ‥ ~i quoque minuti et estivales hobeli
hic ~us. A.marlyon
de j albo merilo albe firme de Q.
de ij albis ~is albe firme terre de Q.
a merlion , alietus, ~us
aves ipse, scilicet ~i, debent depingi sine pedibus
quia spoliatus antea fuerat per Danos assumpsit quinque ~os aureos portans eos sine pedibus: quia vocabatur ipse Edwardus sine terra, quare portavit dictos ~os sine pedibus
a whyting, fish , ~a
hec ~a, A.lamprone
~a, limacia idem
lunacia, respice in ~a
~a, G.pure de peyz
~a, G.puray , A.broth
1 mĕrŭla, (14) æ, f. , merle [oiseau] : Varro L. 5, 76 ; Cic. Fin. 5, 42 || poisson de mer inconnu : Plin. 9, 52 ; Ov. Hal. 114 || merle [machine hydraulique] : Vitr. Arch. 10, 12.
- 1. merel;
- 2. (postklass.) lipvis (een zeevis).
merulum, Pinna, Gall.
Venerunt illi usque ad scalam quæ jam erat erecta et fortiter ligata ad civitatisMerulas , et adscenderunt per eam homines sexaginta.
Ibipro(versus Alexandriam) aves capiuntur quædam candidæ et albissimæ, quæ Merulæ nuncupantur. Melle
Merledixerunt nostri. MS. :
D'oisiax chantans avoit assez Par tout le vergier amassez... Melles y avoit et mauvis.
quam peritiores piscatores Merle vocant, nonnulli tourd, non distinguentes turdum a Merula. Tract. Ms. de Pisc. cap. 74. ex Cod. reg. 6838. C.
merula ae, f
- a blackbird, ousel, merle, C., H. —A sea-carp, O.