merulator

mĕrŭlātor, ōris, m. [mero],

• a winedrinker, Inscr. Mur. 1442, 5.

merulātor, ōris, m. (merum), der Weintrinker, Corp. inscr. Lat. 6, 13481 = Carm. epigr. 463 Buecheler.

mĕrŭlātŏr, ōris, m. (merum), buveur de vin pur : CIL 6, 13481.