merx
merx, goods, wares, commodities, merchandise
merx, cis (nom. sing. merces, Sall. Fragm. ap. Charis. p. 27 P.), f. [mereo],
- goods, wares, commodities, merchandise (class.): invendibili merce oportet ultro emptorem adducere: Proba merx facile emptorem reperit, Plaut. Poen. 1, 2, 128 (337): fallaces et fucosae, Cic. Rab. Post. 14, 40: peregrina et delicata, Plin. Ep. 4, 14, 1: femineae, for women, Ov. M. 13, 165: esculenta, eatables, victuals, Col. 11, 3: navem mercibus implere, Juv. 14, 288: sarmenta quoque in merce sunt, are an article of merchandise, Plin. 12, 25, 54, § 118: Arabiae et Indiae, id. 19, 1, 2, § 7: mercis sordidae negotiator, Quint. 1, 12, 17: in peculiari merce negotiari, Gai. Inst. 4, 72.—
- II Transf., in gen., a thing (ante-class.).
- A Of persons: mala merx haec, et callida est, a bad lot, Plaut. Cist. 4, 2, 61 (731); id. Ps. 4, 1, 44 (948); id. Pers. 2, 2, 56 (238).—Plur.: novi ego illas malas merces, Plaut. Cas. 3, 6, 23 (742): o mercis malae! id. Truc. 2, 4, 58 (409).—
- B Of inanim. and abstr. subjects: ut aetas mala mala'st merces tergo! Plaut. Men. 5, 2, 6 (758) Ritschl N. cr. (in old MSS. for merx also mers is written acc. to Ritschl; v. Rhein. Mus. 10, p. 454 sq.).
merx, mercis, Genet. Plur. mercium, f. (mereo), I) die Ware, 1) eig. u. übtr.: tabes mercium, verlegene W., Plin.: m. invendibilis, Plaut.: merces improbae, Plaut.: merces externae, Plin.: peregrinae, Liv.: adventiciae, Amm.: opimae (Ggstz. viles), Amm.: femineae, weibl. Schmucksachen, Ov.: esculenta, Eßware, Colum.: frumenta in merce sunt, gehören unter die Waren, Plin.: merces mutare, Tauschhandel treiben, Verg., Tac. u. Apul.: merces suas evehunt externasque invehunt, Plin.: Poeni primi mercaturis et mercibus suis, Cic. fr. – übtr., ut aetas mala merx est tergo, ein schlimmes Ding, Plaut.: novi illas malas merces (faulen Fische), Plaut.: u. von bösen Menschen, mala merx haec est, das ist böse Ware, ein schlechtes Geschöpf, Plaut. (s. Brix Plaut. mil. 895): u. so Plur. v. einer Pers., o merces malae! Plaut. truc. 409. – Archaist. Nbf. mers (mercis u. merces, zB. Sall. bei Charis. 42, 12), in Hdschrn. u. Ausgg. (s. Ritschl opusc. 2, 652 sqq. Brix Plaut. Men. 758. Lorenz Plaut. mil. 720 u. Not. Tir. 42, 25. – 2) meton., der Preis der Ware, der Warenpreis, mercium quantitas, Cypr. de habit. virg. 14. – II) = merces, der Lohn, velut incentivo quodam mercis agitati, Ps. Cypr. de laud. martyr. 27. p. 48, 14 H.
~x,mertze
~x,waru
michi—hujusmodi opere indigno ac merciarum [sic MS ] sarcinis aggravato
quanti ‥ valeret Hibernia si non adnavigarent ~ces ex Anglia?
cepit cum ~cibus minutis pervagando circuire
nullus extraneus moretur in villa cum ~cibus suis propter mercas [(MS: merces ] suas vendendas
exponentes ~ces suas et quanto eas emere vellet requirentes
‘Socrates vult proicere ~ces in mari’, posito casu communi de projeccione ~cium in mari
per aliquas incursiones, invasiones, depredaciones, derobaciones personarum, ~cium seu rerum capciones
~x, -cis, a mercando, non merces, mercedis
ampliatis ergo ~cibus ‥ crevit amor nummi quantum ipsa pecunia
ideo Mercurium dictum quasi ~ces curantem, quod negotiatores, quibus preest, ~cibus semper invigilent
in Deo ~cem habentes, nullatenus desolemini
merx, (10) mercis, gén. pl. mercium, f. , ¶ 1 marchandise : merces adventiciæ Cic. Rep. 2, 7, marchandises venant de lʼétranger, cf. Cic. Verr. 2, 5, 154 ; Rab. Post. 40 ; Inv. 2, 54 ¶ 2 [métaph. en parl. des pers.] : mers tu malaʼs Pl. Pers. 238, tu es une mauvaise denrée, cf. Pl. Cas. 754 ; Truc. 409 || [choses] : (ætas) mers mala (est) Pl. Men. 758, lʼâge est une mauvaise marchandise.
➳ arch. nom. mers, v. ci-dessus ; merces Sall. d. Char. 42, 12 ; mercis Pl. Ps. 954.
- 1. handelswaar, koopwaar; ➤ navem mercibus implere; merces mutare ruilhandel drijven; merces femineae toiletartikelen;
- 2. (postklass.) handel;
- 3. (postklass.) prijs.
merx cis, f
- 2 SMAR-, goods, wares, commodities, merchandise: fallaces et fucosae: merces commeatūsque, Cs.: femineae, for women, O.: nec nautica pinus Mutabit merces, V.: navem mercibus implere, Iu.