metropolis
mētrŏpŏlis, is, f., = μητρόπολις, a city from which other cities have been colonized, a mother-city; also, the chief city, metropolis of a province (post-class.).
- I Lit., Cod. Just. 11, 21; Cod. Th. 13, 3, 11.—
- II Trop.: metropolis et arx mentis, Hier. adv. Jovin. 2, 8.
1. mētropolis, Akk. im, Abl. ī, f. (μητρόπολις), die Mutterstadt, d.i. von der andere Städte ihre Kolonisten erhalten haben; od. die Hauptstadt einer Provinz, die sich zu den anderen Städten verhält wie eine Mutter zu ihren Töchtern, rein lat. mater (w. vgl.) oder patria maior, Spart. Hadr. 14, 1. Cod. Iust. 11, 22 (21), 1. Cod. Theod. 13, 3, 11. – bildl., Hieron. adv. Iovin. 2. sect. 3.
in ‥ Antiochiae municipio, quae est ~is Aegipti
in civitate Doruvernensi, quae imperii sui totius erat ~is
Orientalium Saxonum ‥ quorum ~is Lundonia civitas est
[Eduin Euboricam urbem ] metropolimque sui statuit consistere regni
gesta est hujus donationis cartula ‥ in ~e quae nominatur Wegrunnan cæ stor
[Cnuto ] jussit civitatem Londoniam, ~im terrae, obsidione teneri
~is,ealdorburh
set Dunelmensis presul metropolis, Hugo, / jure dicabo tibi
nam in ~i Hibernie, id est, in civitate Dublinie ‥
Babylonia ‥ cujus ~is quondam dicta fuit Babylon
urbs sacra Jerusalem per quam figuramus / celestem metropolim
Dunstanum ‥ primae ~is Anglorum primatem ac patriarcham instituit
Aldredus ‥ de Wigornensi sede in ~im Eboracam translatus ‥
ut episcopo Sancti Andree daretur pallium et ut sedes ejus Scotorum, Orcadum, et adjacentium insularum ~is fieret
tante ~is tantus antistes
[(civitas ] quae nuper Agrippina vocabatur, nunc vero Colonia, juxta petitionem Francorum per nostrae auctoritatis preceptum nomini tuo ~im confirmavimus
pace reformata, nichilominus est animata / urbs Eboraca sequi contraria juris et equi, / metropoli subici fugiens et filia dici
his tempestatibus Cantuaria ~is obsessa et combusta est
[Armaciam ] quasi ~im constituit, et proprium totius Hibernie primatie locum
tunc limitati sunt veteres episcopatus sub ~ibus Londonum, Eboracum, et Caerlium
Anglia ‥ duas habet ~es, Cantuariensem et Eboracensem
pectore contriti cives comitanter eandem, / versus metropolim, Cantuaria quae vocitatur, / bustum portatur, quo presul fuit olim
cum ~is, in qua passus est, ecclesia Sanctae Trinitatis titulata sit
prior Ecclesie Christi Cantuariensis totius Anglie prime ~is
in sancta nostra Cantuariensis Ecclesia, totius Anglie ~i
~is ecclesia saepe praefatum cenobium Cocham, cujus inscriptiones in suo gremio habebat, ‥ injuste spoliata fuerat
Lanfrancus ‥ consecratus est ‥ quarto kalendas Septembris in sede ~i a suffraganeis
Lanfrancus ‥ sacratus est ‥ in ipsa ~i sede ‥ a cunctis ferme episcopis Anglie
incensa quoque et beati Petri ~is ecclesia et ornamenta illius
eufamia fratris Symonis de Langham tunc episcopi Eliensis dominus papa certificatus dicte ecclesie ~i providit de eodem
1 mētrŏpŏlis, is, f. (μητρόπολις), [ville- mère], métropole, capitale dʼune province : Spart. Hadr. 14, 1 || source, origine : Hier. Jovin. 2, 3.
- 1. moederstad;
- 2. belangrijkste stad v.e. provincie;
- 3. (eccl.) zetel v.e. aartsbisschop.
Metropolitanus. Gregorius Turonensis lib. 10. cap. 15. de Gundegisilo Burdegalensi Archiepiscopo :
Eo quod ipse Metropolis huic urbi esset.
METROPOLIS
METRO´POLIS[COLONIAVol. 1. p. 474 b. ]
Metropŏlis
(μητρόπολις). The mother State. A name given to a city or State in relation to its colonies. Thus, Athens was the metropolis of the Ionians, Meropé of the Aethiopians, Corinth of the Corcyraeans, etc. See colonia.