About
Menu

minativus

minativus [ML] , that threatens, menacing; b (w. threatened object in dat. and threatened consequence in obj. gen.). oportet quod sit prudens correpcio, prima hortativa, secunda monitiva, tercia ~a, nunc verbis generalibus, nunc specialibus, ut pertinent corripienti et correpto Wycl. Civ. Dom. I 333; catharacte pulcherrime, in ruinam parietum ~e Ps.-Elmh. Hen. V 42 p. 105; saxivoma in turrium et mutorum apices, depopulativis afflatibus ~a Ib. 52 p. 129.  b subterraneas catharactas ruine menibus ~as curaverunt effodere Ps.-Elmh. Hen. V 59 p. 154.

Saved

Recent