minatorius
mĭnātōrĭus, a, um, adj. [minator],
- threatening (post-class.): sonitu minatoric (al. minaci), Amm 17, 7, 14.
quod nec ipse ‥ investituras ecclesiarum amittere vellet, et hoc verbis ~iis cum juramento affirmavit
arripuit ‥ bollas et literas ‥ ~ias ad interdicendum capellam ‥ regis
per litteras suas deprecatorias et ~ias
per litteras ‥ ~ias et excommunicatorias
mĭnātōrĭus, a, um, menaçant *Amm. 17, 7, 14.
Si autem aliquis verba aliqua injuriosa, inhonesta vel Minatoria protulerit contra aliquem ex ipsis magistratibus, etc.