minctus

minctus, ūs, m. [mingo] (late Lat.), Cael. Aur. signif 136.

mīnctus, ūs, m. (mingo), das Harnen, Pissen, minctu viridis urinae, Cael. Aur. de signif. diaet. pass. 136: minctus difficultate laborantes, Cass. Fel. 45. p. 113, 11 Rose.

minctus v. 1 mictus

mīnctŭs, abl. ū, m. , c. minctio : C. Aur. Diæt. 136.